Glamúrgella

2012-02-23T14:26:00.004Z

Í síðustu viku var ég að keyra Bústaðaveginn í vesturátt, sem er ekki frásögu færandi nema skyndilega opnuðust augu mín fyrir hlut sem ég hefði aldrei trúað að augu mín myndu opnast fyrir.
Þeirri hugsun laust niður í huga mér að allt í einu er ég orðin opnari gagnvart allskonar hlutum, hætt að festa mig í einhverju fyrirfram skipulögðu fari (hugmyndafræði til dæmis) o.s.frv. og einn liður í því er að ég hugsaði

„svei mér þá Brynhildur ef þú gætir ekki bara hugsað þér að vera með hægri sinnuðum manni“.

Þetta var ótrúlegt móment í lífi mínu! Ótrúlegt!
Ég veit ekki hvað orsakaði þessa eldingu hugans, en hvað sem það var þá var það örugglega ekkert nema gott, ég meina - heill her af mönnum sem bæst hafa við!

Þar hafiði það.

2012-02-07T20:03:00.005Z

Í tíma í refsirétti í dag sköpuðust umræður um feminisma. Það er mjög svo óvenjulegt, óvenjulegt að einhver láti nokkurn tímann í sér heyra og óvenjulegt að það sé farið á jafn hættulega slóð og feminísk umræða stundum er.
Umræðurnar spruttu af því að von er á „stjörnulögfræðingum“ í tíma. Ég veit ekki alveg hver tilgangurinn er, kennarinn sagði að þeir væru ekki að fara að kenna okkur, en sennilegast til þess að segja okkur frá því hvernig er að starfa sem lögfræðingur og hvernig er að vera verjandi glæpamanna. Það er örugglega mjög áhugaverður fyrirlestur.
Það kom spurning úr salnum hvort engar konur gætu komið og talað. Réttmæt athugasemd að því er mér fannst. Inntakið í því sem kennarinn svaraði í þessum umræðum var að persónulegar skoðanir lögfræðinga ættu að vera heima og skiptu þannig engu máli þarna inni. En samt er það einmitt ekki það sem þeir sem boðnir eru í tíma gera, heldur segja allskonar undarlega hluti í tíma og ótíma í fjölmiðlum. Ég bíð spennt eftir því að þeir láti persónulegar skoðanir, hnyttnar athugasemdir um feminista og fleira, eftir heima sitja.

Umræðan var fullkomlega ömurleg og ég fékk upp í kok. Konur að tala við kalla, kallar að svara fyrir sig með gríni og útúrsnúningi en einhvernveginn enginn í kjarna málsins.
Ég tók ekki þátt í þessum umræðum. Það græddi enginn á því, og femínsk hugsjón græddi ekkert á umræðunum sem voru þarna inni nema stuða mjög marga. Þetta var punkturinn yfir i-ið á lengra ferli hjá mér.

Ég er nefnilega búin að vera mjög hugsi undanfarið. Ég er feministi. Margar af vinkonum mínum vilja stundum kalla mig öfga-feminista. Það myndi ég sjálf ekki gera. En. Ég finn mig alls ekki með þeim feministum sem núna „ráða ríkjum“ í umræðunni. Mér finnst umræðan undarleg, mér finnst hún á stað sem hún gerir ekkert nema að tapa á.
Ég er ekki mjög víðlesin í þessu viðfangsefni. Ég er ekki búin að læra um feminisk fræði. En ég hef mjög mikinn áhuga á að bæta stöðu kvenna í samfélaginu og geri mitt á hverjum einasta degi til þess. Ég reyni að hafa áhrif á fólkið í kringum mig og vekja það til umhugsunar, og ég veit fyrir víst að mér hefur oft tekist það vel. Þess vegna er ég leið yfir að vera að gefast upp og finnast ég oft á tíðum þurfa að verja eitthvað sem ég sjálf er ekki fullkomlega sammála. Ég veit vel að það bað mig enginn um það, en ég vil halda merkjum feminisma á lofti.

Ég hef ekki trú á þessum ágenga, stuðandi feminisma. Kannski er ég ekki nógu róttæk. Hann höfðar allavegna ekki til mín, og til fæstra sem ég þekki. Flestir sem ég þekki geta ekki meira af stuðandi umræðu og þetta hefur í raun snúist í andhverfu sína. Mér finnst umræðan oft yfirlætisleg og hrokafull. Og kaldhæðin. Ég vil að umræðan sé málefnaleg, alltaf. Og mér finnst að fleiri en ein átt af feminskri skoðun megi heyrast, en það virðist sem ef maður hefur ekki nákvæmlega sömu sýn á hlutina þá sé maður tættur í sig. Já, tættur. Ég bíð eftir að verða tætt í mig eftir að ég ýti á takkann.
Af hverju bíð ég? Jú. Fyrir ekki svo löngu var ég inni í einhverskonar feminiskum umræðuhóp á Facebook. Hann var mjög undarlegur að því er mér fannst og umræðurnar þar inni skrýtnar. Ég vogaði mér til að kommenta á eina færsluna, eftir mjög uppsafnaðan pirring. Í stuttu máli var ég vinsamlegast beðin um að yfirgefa hópinn, sem ég og gerði. Það fannst mér skrýtið.

Það þurfa ekki alir að vera sammála mér. En mér fannst komið nóg. Mér fannst að mín skoðun mætti líka heyrast, án þess að vera aggresíf, án þess að dæma alla aðra í kringum mig, án þess að mér finnist ég betri en aðrir. Ég vona að ef einhver gallharður feministi sem er ekki sammála mér les þetta, þá andi hann inn og út og lesi þetta, ekki í bræði, ekki í þeim þankagangi að ég sé að eyðileggja það sem nú þegar hefur verið byggt upp o.s.frv. Ég held í einlægni að það sé gott fyrir umræðuna og gott fyrir alla að heyra að það séu til einhverskonar stefnur og straumar í feminisma. Þetta er kannski ekki ein slík, en þetta er allavegna eitthvað annað en umræðan sem hvað hæst heyrist í. Það er gott að eiga sér fyrirmyndir, ég held að það séu ekki margar stelpur sem eigi sér fyrirmyndir í stuðandi feministum dagsins í dag, því miður.

Mér fannst leiðinlegast að í tímanum í dag kom réttmæt ábening sem kennarinn fór strax í vörn yfir. Ég vildi að hann hefði bara tekið pólinn um það að í dag eru karlmenn meira áberandi í samfélaginu, sérstaklega á þessu sviði og nánast þeir eingöngu sem starfa í þessum glæpamálum þarna (ég held að það sé rétt hjá mér, mestmegnis allavegna) en að hann vonaði að eftir sem skemmstan tíma væri staðan ekki sú. Ég vildi að kennarinn hefði gefið okkur konunum þarna inni, sem erum í meirihluta, hvatningu til þess að láta til okkar taka. Ég vildi að samfélagið hvetti mig meira. Ég vildi að allir pabbar segðu við stelpurnar sínar „þú veist að þú getur allt sem strákar geta“ eins og pabbi minn gerði við mig.
Ég vildi að umræðan væri á jákvæðu plani. Taka út það sem er vel gert t.d., og benda á hvernig aðrir megi taka sér það til fyrirmyndar. Þetta hefur þó sennilegast verið reynt í mörg ár og ekki virkað nægjanlega vel.
Ókei - önnur hugmynd.
Virkjum fræðasamfélagið, sérstaklega í karllægum deildum. Helst þyrfti umræðan auðvitað að hefjast í grunnskóla og á heimilum barna, stráka og stelpna. En byrjum á einu. Fræðasamfélagið. Hversu magnað væri það ef allir kennarar við lagadeild væru meðvitaðir um stöðu kynjanna, væru meðvitaðir um hversu mikil áhrif þeir hafa á mótun hugsunar nemenda sinna, ef þeir hugsuðu um þessi mál og tækju ögn mið af þeim í kennslu?
Ókei, þetta getur verið erfitt líka. Það er erfitt að kenna gömlum hundi að sitja. Og ég veit ekki hver á að taka að sér að breyta hugum allra við háskólann.
Kannski er ég bara að tala út um rassgatið á mér. En það sem ég veit er að mér finnst umræðan í dag leiðinleg. Ég nenni ekki lengur að lesa feminiska pistla.

Ég vil ekki benda á fólk og segja að þetta og hitt sé að. Mig langar frekar að hugsa þetta út frá því hvernig við getum bætt stöðuna. Auðvitað með því að benda á það sem aflaga fer, en ekki á þennan yfirlætislega hátt sem mér finnst koma úr svo mörgum áttum.
Ég benti á plakat sem Orator birti, með Mad Men þema af karlmanni, og allir skemmtikraftarnir sem taldir voru upp voru karlkyns. Ég benti á þetta. Ég held að margir hafi farið í vörn. En málið er að þetta er ekki Orator að kenna, þetta er samfélaginu að kenna. Það er erfitt að fá kvenkyns skemmtikrafta á svona ball. Það er gott að vekja fólk til umhugsunar, setja á sig kynjagleraugun, vera með vitundarvakningu um málefnin. En ég held að aðferðirnar sem eru ráðandi í dag nái ekki til fólks, að aðferðirnar séu ekki þessi vitundarvakning sem þörf er á.

Hvað vil ég?
Ég vil jákvæðari umræðu, með minna yfirlæti og meiri uppbyggilegri gagnrýni. Ekki þessi stuðandi og sjokkerandi pæling. Ég stjórna ekki samfélaginu, en ég veit að ég get haft áhrif á fólkið í kringum mig og ég ætla að halda því áfram.

Þessi pistill er eitthvað sem ég tengi mjög vel við, og ég kann að meta. Sóley er þarna á mjög yfirvegaðan hátt að benda á margt sem er gjörsamlega sturlað við samfélagið sem við lifum í. Mér finnst samfélagið líka oft á tíðum öfgafullt.

Ég týndi þræðinum. Ég veit ekki alveg hver punkturinn minn er lengur. Kannski langaði mig mögulega bara að segja einhverjum að ég fíla ekki umræðuna oft á tíðum, þrátt fyrir að vera feministi og gagnrýnin á samfélagið í kringum mig. Kannski er ég nokkrum árum á eftir mörgum af þeim sem fjalla um feminisma, kannski er það fólk búið að læra og veit að ekkert nema svona umræða er það sem blívar.
Það má vera að ég sé of passíf. En fleiri en eitt sjónarmið í alla umræðu hljóta að vera af hinu góða, er það ekki?

2012-02-06T17:44:00.002Z

Janúarmánuður flaug hjá, þetta er svo ótrúlega skemmtilegur tími þegar maður er í kosningabaráttu. Það jafnast ekkert á við það að eyða svona miklum tíma með svona góðu fólki og kynnast svona mikið af fólki. Allt frá því að ég hélt upp á afmælið mitt (sem var skemmtilegasta partí sem ég hef haldið, og mögulega skemmtilegasta partí sem ég hef farið í) hefur Röskvan tekið öll völd. Ég vildi að hún hefði líka tekið völd hjá fleirum en mér.
Lífið var að hefjast á ný í dag. Ég mætti í tíma og fylgdist með, hugsaði ekki um neina aðra hluti og fór svo í langan hádegismat, settist og las, fór í kaffi, las meira og tók strætó heim í rólegheitunum. Hversdagslífið tók semsagt við mér eins og ekkert hefði í skorist. Mikið er það gott, en mikið er lögfræði leiðinleg.
Ég er að taka mjög góðan pól á allt þessa dagana (nema mögulega laganámið, ojæja). Þegar einar dyr lokast opnast aðrar. Það er mjög gott viðhorf. Ég þarf að læra fáránlega mikið næstu vikur til þess að geta haldið einum dyr opnum, ég vil helst að þær verði galopnar næsta árið og Þýskaland taki á mér opnum örmum. Svo er farið að birta og það getur ekki gert manni neitt nema gott.

Það verður ágætt að djamma ekki 5 daga í viku næstu vikurnar, læt kannski 1-2 duga. Þessi síðasta vika fer í sögubækur mínar sem viðburðamesta, skrýtnasta en mögulega líka ein af bestu vikum lífs míns. Það þarf að halda gleðinni við, það þarf að vera dramatískur, það þarf að senda fyndin sms, það þarf að syngja mikið.

Ég er að byrja í Crossfit eftir 40 mín. Ég er svo spennt/stressuð að ég dey.

ps. ég er farin að hugsa of mikið um hvað ég skrifa og hvernig ég læt hluti frá mér. Það þykir mér slæm þróun. Stundum þarf maður ekkert að segja merkilega hluti og fyrir hvern er ég að blogga nema sjálfa mig?
(mér sjálfri fannst þetta s.s. frekar leiðinleg blogg, en ákvað að láta bara flakka samt. Vonandi að lesendur mínir verði ekki fyrir vonbrigðum.)

2012-02-01T11:38:00.003Z

Í dag er kjördagur. Allir nemendur Háskóla Íslands geta farið inn á Ugluna sína og kosið til Stúdentaráðs og Háskólaráðs. Ég fer senn að ljúka þessari kosningabaráttu sem ég hef stýrt ásamt elsku vini mínum Guffa.

Ég klæði mig alltaf upp á kjördegi og dagurinn í dag er engin undantekning. Mér finnst örlítið leiðinlegt að geta ekki farið inn í alvöru kjörklefa og kosið, þótt auðvitað fagni ég þessum rafrænu kosningum og vonist eftir töluvert meiri þátttöku en oft áður.
Viðmót gagnvart kosningunum hefur mér þótt jákvætt heilt yfir, mun jákvæðara en í fyrra og fólk almennt meira tilbúið að hlusta og tala, spyrja spurninga og velta hlutunum fyrir sér. Ég gæti ekki verið ánægðari með það. Röskva er alltaf málefnalega sterk, við veltum hlutunum fyrir okkur í þaula, eyðum mörgum klukkutímum í að velta fyrir okkur öllum hliðum mála, rökræða og komast svo að sameiginlegri stefnu í hinum ýmsu málum. Það örvar fátt meira hugann en nákvæmlega það. Fátt þykir mér skemmtilegra en það.
Nýliðum sem fóru með okkur i listaferð kom á óvart að enginn bjór var opnaður fyrr en við höfðum lokið verkefnum dagsins af. Lokið því að fara yfir málefnaskrána, bæta og breyta. Bjór er mikilvægur rétt eins og kaffi, en hagsmunabaráttan sem ég legg mitt 120% af mörkum til er oft mikilvægari.

Ég hef komið að kosningabaráttu Röskvu í fjögur ár núna og gefið líf mitt og sál í störf innan félagsins og Stúdentaráðs. Í fyrstu kosningabaráttunni var ég nýstúdína sem varð tvítug og settist á háskólabekk á sama degi. Ég sat nokkra tíma í bókmenntafræði áður en ég ákvað að freista gæfunnar á öðrum vígstöðum og áður en „alvöru“ námið mitt hæfist. Þáverandi kærasti minn henti mér í þessa djúpu, glitrandi, skemmtilegu og hugsjónamiklu laug. Hann hefur skilað mörgum inn í félagið, fólki sem sér ekki eftir því í dag. Ég ætla að muna að þakka honum innilega fyrir næst þegar ég hitti hann. Röskva hefur gert líf mitt betra.

Í ár var ég eins og áður segir kosningastjóri. Ég lagði baráttuna upp og lét hlutina gerast. Það er besta tilfining sem ég veit.
Auðvitað gerði ég það ekki ein, að baráttunni komu fjöldi fólks. Gamlir Röskvuliðar létu mikið sjá sig og það er ómetanlegt. Nýtt fólk kom sterkar inn en ég hef nokkru sinni séð. Þetta hefur verið skemmtilegasta baráttan hingað til. Það eru milljón verk sem þarf að vinna í svona baráttu og allir leggjast á eitt. Í gærkvöldi var ég ekki búin að fara í sturtu í þrjá daga. Það er allt í lagi, ég fór bara í sturtu í morgun eftir að hafa skrópað í enn einum tímanum. Þeir sem þekkja mig vita að ég skrópa ekki. Ég skrópaði í tveimur tímum í menntaskóla. Tveimur. Ég var með 100% mætingu öll mín ár og ég hef haldið því áfram í háskóla. Það er eitt lítið dæmi um hversu miklu máli þetta skiptir mig, ég er tilbúin í slíkar ótrúlegar fórnir.

Ég vona að þessi barátta endi með Röskvusigri, af því ég ætla að sjá til þess að hlutirnir verði vel gerðir. Að við munum starfa að heilindum. Að við munum koma okkar stefnumálum á sem mest flug. Að Stúdentaráð verði það öfluga batterí sem það hefur burði til að vera.

Hafðu áhrif og kjóstu á Uglunni. Treystu Röskvu. Treystu mér.
http://ugla.hi.is

Það er kominn tími á að sólin fái að rísa og láta ljós sitt skína.

2011-12-29T14:18:00.025Z

Ársuppgjör Glamúrgellunnar 2011!

Árið hófst á i8 með Dóru og Gyðu Lóu í þynnku í rúminu hennar Dóru þar sem við ákváðum hvernig nýja árið skyldi vera. Við ákváðum að það ætti að vera vínkonuár 2011 og plönuðum sitthvað fleira leynilegt.

Kosningabarátta átti hug minn og hjarta í janúarmánuði. Það er svo skemmtilegur tími en um leið svo erfiður. Fáránlega mikil málefnavinna í Þingborg, Svitaballssnilld og allskonar meira gaman, og annað meira leiðinlegt. Eins og að tapa.
Ákvað að standa mig eins vel og ég gæti. Held ég hafi gert það, formaður hagsmunanefndar og stúdentaráðsliði.

Ó, elsku Þingborg!

Ég varð tuttuguogtveggja ára.
Lék mikið með Þorsteini.

Kveðjustund með Dóru á i8. Bæði heimilið og konan kvödd. Tárin í augunum á gólfinu með Chicago - If you leave me now.

Árshátíð Orators. Góður dagur með veglegasta bröns síðari tíma. Skrýtin árshátíð.

Kvartaði yfir illa skornum beyglum við Mylluna. Fékk allskonar gúmmelaði. Nú hefur fjölskyldan eignast stærri rist svo vandamálið verður vonandi úr sögunni.

Árshátíð Röskvu var einhver ótrúlegasti viðburður ársins. Þvílík stemming! Þvílík gleði! Þvílíkt rugl! Endaði í karokí og almennum látum, nokkuð snemma.
Bomban, að sjálfsögðu, valin kynþokki Röskvu 2010 - 2011. Ég hef sjaldan skemmt mér jafn vel. Það gerast stórkostlegir hlutir þegar þetta eðal fólk kemur saman.

1.apríl var örlagadagur þegar við stelpurnar drukkum bjór á Háskólatorgi og fórum svo í Bjarmaland í kjúklingavængi og meira. Jökull nokkur Sólberg kom í heimsókn. Ástin kviknaði á ný milli hans og ungfrú Gyðu Lóu. Bjarmalandsástin, eins og ég vil kalla hana.

Flottasta parið elskar Bratwurst.

Litlu hlutirnir í lífinu eru svo góðir. Kaffipásur á Háskólatorgi eru eitthvað það besta. Kaffibolli og hafragrautur á föstudagsmorgnum þegar ekki gafst tími til að borða morgunmat heima vegna ástands næturinnar.
Hjalti Jón að drekka kaffi og borða kókoskúlu. Og tvö skyr.
Athugasemdir um nestið mitt fengu að fljúga sem fyrri ár. Já, pabbi smyr fyrir einkadótturina, og já ég borða mikið. Þið vitið að þetta er bara öfund í ykkur, krakkar. Einn daginn flyt ég að heiman, einn daginn.

Ég varð meiri feministi árið 2011.

Í maí kláraði ég próf. Las Minnisbók Sigurðar Pálssonar.
Féll í prófi og bugaðist nánast. En kláraði það svo og enginn skaði skeður, nema kannski lögfræðileiðinn varð meiri. Ojæja.

Fór til Líbanon, sem stuttu stoppi í Lundúnum hjá Eygló. Líbanon var gaman að heimsækja. Mig langar að sjá heiminn allan. Ekkert eitt stóð uppúr þeirri ferð, það er bara svo magnað að sjá eitthvað allt öðruvísi en maður hefur áður kynnst. Og það var gaman að tana uppi á hótelþakinu.

Sumarið kom. Sól og sumar. Partí. Pósturinn. Hann hefur aldrei verið ljúfari en í sumar, vinnu lauk fyrir hádegi alla daga.

Ég fékk mér ifón. Feis-aktífítet tekið upp á nýt level.

Fór a Bestu útihátíðina með Nei hópnum gegn nauðgunum. Það var mjög skemmtilegt og allskonar ólíklegasta fólk þar samankomið. Og Quarashi spiluðu. Helloooo.

Fór á Lunga, með stoppi á Akureyri. Ef það er spáð rigningu á næsta ári, þá fer ég ekki! Nei! Kemur ekki til greina. Það var samt mjög gaman, það er alltaf gaman að vera í vínkvennahópi, svoleiðis er það nú bara. Ég sendi líka skrýtnustu sms fyrr og síðar þessa helgi.

Garðpartí, strandhandboltamót, þessir föstu liðir í tilverunni. Garðpartíið var nokkuð fámennara en undanfarin ár, en gott engu að síður. Fámennt en góðmennt.

Flatey um verslunarmannahelgina. Ég var undarleg í þeirri ferð, en hún var góð. Nýtt fólk í lífið.

Að aflokinni sjóferð.

Það var ógeðslega gaman á Frikka Dórs tónleikum í ágúst. Áslaug var heldur betur í stuði þar, nýkomin heim frá Noregi með sand af seðlum og Sommersby og Fullnæging á línuna. Eða svona næstum því.

Guðrún Sóley stórvinkona mín hélt Amy Winehouse þemapartí. Ég tók þemað alla leið. Fyir utan kókið. Það er þá sennilegast bara að taka það hálfa leið.

Einhver besta minning sumarsins er frá föstudagskvöldinu fyrir menningarnótt, þegar það hófst á kokkteilum á 101 (Ásrún lánaði bleikan varalit) og endaði hlaupandi heim úr veislu sem mér var ekki boðið í (en mátti samt alveg vera í) til þess að ná nægum svefni áður en maraþonið hæfist. Eða 10 km. Það gekk svo vonum framar, þrátt fyrir lítil hlaup um sumarið. Vá hvað þetta var gott.

Vínkonugrín 2011 var stórskemmtilegt. Goddur spjallaði við okkur um ástina í ljúffengum bröns, magadans, skálað fyrir lífinu og svo margt fleira gott. Stórkostlegar konur, það er það sem þarf til að gera góðan dag.

Stórutjarnir buðu mig og Höllu velkomnar í smá vinnu. Eitthvað það besta og mikilvægasta sem ég þurfti akkúrat þá. Sigfús og Bergþóra yndisleg og skemmtileg. Og nóg af víni sem þurfti að klára. Þurfti.
Þessi ferð lét mig elska Röskvu ennþá meira, það er svo gaman að kynnast frábæru fólki og fá allskonar tækifæri með þeim.

Hversdagslífið á ný á HT. Ógeðslega mikið að gera í skóla og Stúdentaráði.

Í september gerðist ég listamaður. Opnaði sýninguna Kettirnir í Norðurmýrinni. Það var ótrúlega gaman. Ég ræddi list nokkuð í sumar, og hvenær maður væri listamaður. Ein ungfrú vill meina að það sé þegar einhver viðurkennir þig sem listamann og þegar maður selur list - ég hlýt þá að teljast listamaður núna og maður glatar þeim stimpli ekki svo glatt!
http://www.visir.is/med-ofnaemi-fyrir-myndefninu/article/2011709229951

Ohio og D.C. með laganemum. Það er aldeilis gott að fara svona til útlanda á haustin, gerir önnina betri og sparkar í rassinn á manni að læra. Ameríka bauð upp á allt sem hún hefur að bjóða. Halloween partí meðtalin. Þvílíkur metnaður. Og ómægod hvað var gaman að skjóta úr byssu.

Góður hópur!

Við heimkomu hófst lærdómur sem var langur og strangur. Búin að ná tveimur af þremur prófum, bíð spennt eftir síðustu einkunninni.
Jólafríið er búið að vera ljúft og gott, ég er í rauninni búin að gera nákvæmlega ekki neitt.

Sko þetta ár er búið að vera gott og viðburðaríkt. Ég fylltist þó svolítið miklum leiða í faginu og hlakka til að skipta um umhverfi. Ég vona að ári 2012 beri margt gott í skauti sér. Það hlýtur að vera. Ég veit ekki hvernig kona ég vil vera ("ég veit ekki einu sinni hvaða konu ég ber að geyma") - kannski bara góð kona.
Ég ætla að skrifa BA ritgerð á næsta ári og fullklára Menn&vín. Vonandi.

Uppáhaldsmynd ársins:

Uppáhaldslag ársins:
Ef ég væri lag, væri ég It´s Real með Real Estate.
Eins og aðrir trylltist ég yfir soundtrackinu úr Drive á síðustu mánuðum ársins.
Hlustaði mjög mikið á Bon Iver.
Og Try to Sleep með Low. Mögulega á repeat.
Ég er ekki svona tónlistargúrú. Stundum finnst mér bara miklu betra að vera í þögninni. Ég hlustaði á einhver podcöst þegar ég var að bera út. Í gær var eitthvað lag sem ég hugsaði „vá auðvitað er þetta uppáhaldslagið mitt“ Ég er búin að gleyma því í dag.

Ég finn ekkert meira uppáhalds.

Fínufínu systkinin. Þessir menn gleðja mig.
Mikilvægast er að hafa gott fólk í kringum sig.

Gleðilegt nýtt ár, elsku vinir og dyggir aðdáendur Glamúrgellunnar. Hafið það sem allra best.

2011-12-23T02:37:00.002Z

Jólin eru góður tími, en skrýtinn tími. Og tími sem tekur á.
En svo kemur nýtt ár og þá er nýtt upphaf, ný fyrirheit, ný kona?

2011-12-19T21:56:00.002Z

Hið margumtalaða og lofsamaða jólafrí er hafið. Það hefur verið ljúfara en orð fá lýst. Prófatíð var löng og ströng en andleg heilsa mín hlaut ekki varanlegan skaða af sem er fyrir mestu. Þá er bara að bíða spennt eftir dómnum.

Ég gerði lítið annað en að djamma og sofa um helgina og var það vel. Ég var náttúrlega ekki búin að fara á djammið í miðborg Reykjavíkur í u.þ.b. 6 vikur. Það brást mér ekki. Unnur varð stúdent og var því fagnað vel sem og afmælis-stúentsveislu Álfhildar&Péturs. Svona eiga jólin að vera, umvafin gömlum góðum vinum.

Vandræðalegt en satt er ég bara ein að tjilla heima hjá mér núna, svo þreytt kl. 22 að ég teygi mig ekki einu sinni í símann. En þannig eiga jólin og jólafríið líka að vera.

Við móðir mín höfum hafið hið árlega Grey´s maraþon. Í gær horfðum við á sjö þætti úr seríunni sem við horfðum á fyrir ári síðan. Við fórum að sofa kl. 4. Svona eiga jólin að vera.

Ég er að leggja drög að annál ég ætla að lofa flugeldasýningu.

(af hverju hefur mér farið svona aftur í blogginu? ég verð að fara að taka mér tak!)

2011-11-27T23:51:00.002Z

Ég hef ekki staðið mig í blogginu undanfarið. ég vil halda þessum miðli á lífi. Þetta verður þá bara kannski svolítið langt og gott í kvöld.

Ég fór til Bandaríkjanna í lok október. Við vorum 7 laganemar sem héldum vestur um haf. Samstarf lagadeildar HÍ og Ohio Northern University, ONU sem staðið hefur yfir í 52 ár.

Við gistum fyrstu nóttina okkar í Columbus, höfuðborg Ohio. Það var sunnudagskvöld þegar við komum. Rétt hjá hótelinu okkar var mikið partí, stór staður þar sem fólk gerði sér glaðan sunnudag. Meira að segja svo glaðan að tvær léttklæddar stúlkur unnu við það að hella skotum upp í þá sem fyrir það borguðu. Við vorum temmilega þreytt eftir langt ferðalag og fórum að sofa, þótt strákarnir hafi reyndar tekið allvel á því í tekíla og fleiru góðu.

Áður en við héldum í hæstarétt Ohio með gestgjöfum vikunnar tókum við smá verslunarleiðangur. Hæstirétturinn var ágætur. Við fórum svo og sáum einhverja aðra ríkisbyggingu í Columbus áður en við fórum á veitingastað.

Merkilegast þegar ég sá gestgjafana: strákarnir voru flestir í svo stórum fötum að ég hefði getað komist í þau með þeim.

Stórborgarskoðun var lokið og við tók smábærinn Ada í Ohio. Þar er staðsettur ONU og verksmiðja rétt fyrir utan sem handsaumar Wilson boltana sem notaðir eru í amerískum fótbolta.
Næstu dagar voru rólyndisdagar þar sem við drukkum mikið vín, kíktum í ameríska lögfræðitíma og versluðum okkur Halloween búninga.
Halloween partíin þarna voru ekkert grín, þvílíkur metnaður! Íbúðirnar voru á hvolfi fyrir þetta.

Áhugaverðast fannst mér að fara í kvennafangelsið sem við heimsóttum. Aðbúnaðurinn var nokkuð betri en ég átti von á, en samt er þetta kannski ekki beint staður sem ég myndi velja mér að búa á...
Við fórum líka í Police Ride-Along í Lima (þó ekki höfuðborg Perú). Mikið var talað um háa glæpatíðni í borginni, það var allt með nokkuð kyrrum kjörum þetta kvöld enda rigning úti. Mér sýndist lögreglan vera að leita að vandræðum í hverju horni, keyra og athuga grunnsamlega bíla, sem voru samt ekki grunnsamlegri en það að vera með bilað ljós yfir númeraplötunni.

Merkilegast við að vera í Ada fannst mér hvað a) ég myndi aldrei vilja búa þarna b) þau uppfylltu staðalímyndir af Könum vel, gallharðir Repúblikanar í Ohio sem eiga byssur, sumir hverjir m.a.s. með þær hlaðnar undir koddanum.

Í Washington D.C. fórum við svo í hæstarétt Bandaríkjanna, hittum dómarann Scalia sem var ágætur kall. Boð í sendiráðið sem var stórskemmtilegt. Verslunarleiðangur og skoðunarferðir.

Þetta var mjög beisikk útlandaferð, mjög skemmtileg og fræðandi. Skemmtilegt fólk sem við kynntumst og hittum eitthvað af því í vor hér á Íslandi.

Eftir að ég kom heim hef ég ekki djammað. Það þýðir að ég hef ekki djammað í mjög margar vikur. Því er nú verr og miður.

Meistaramánuður varð ekki mikill hjá mér, ég kom heim og þá var hann farinn að styttast í annan endann og ég nokkuð mikil meistari.

Þetta er u.þ.b. leiðinlegasta blogg sem ég hef skrifað. Ég er greinilega dottin úr æfingu.
Leiðindin helgast kannski af því að prófatíð er mætt í öllu sínu veldi (er ég ekki ALLTAF í prófum?!) og ég er svo stressuð fyrir kröfurétt að ég tárast. Sjálfboða-snillingaríkröfurétti-liðar óskast.
Það er nefnilega ljós að ég mun ekki falla á þessari önn. Kemur ekki til greina.

Ókei bæ. Lofa að vera ótrúlega skemmtileg 16.desember.

2011-10-22T11:32:00.006Z

Markmið Meistaramánuðar 22.október - 3.nóvember:
Fara til Bandaríkjanna með góðu fólki og njóta, á allan mögulegan hátt.

Markmið Meistaramánuðar frá 4.nóvember:
Vakna 7:30 (það er alveg nógu snemmt fyrir konu eins og mig, mögulega 7 ef vel gengur)
Hreyfa mig 4x í viku.
Ekkert net í tímum.
Læra 5 tíma á dag fyrir utan tímasókn.
Ekkert nammi.
Ekkert vín.
Spila spil og grína mjög mikið.
Lesa tvær bækur. Ég á bara eftir að finna útúr því hvaða bækur.
Vera jákvæð, en gagnrýnin.

Annars fer ég út á morgun til föðurlandsins. Pissa í buxurnar af spenningi. Jess! Vei! Jibbí!
Og já, lífið er gott.

2011-09-23T17:34:00.005Z

Það er svo erfitt fyrir sál og líkama að vera á stað sem mann langar ekki alveg fullkomlega að vera á, en vera samt búin að gefa allt í að komast á þennan stað og verða að ljúka verkefnunum sem maður tekur sér fyrir hendur. Ég er á svo miklum krossgötum inn í mér, en samt eru alveg þónokkuð margir kílómetrar í að vegirnir mætist. Það er heilt maraþon eftir.
Maður má ekki gefast upp á miðri leið, heldur þarf að ljúka hlaupinu með sæmd.

Já. Ég er með lögfræðileiða á hæsta stigi. Ég hef smá áhyggjur af honum.

Ætli ég verði ekki að þrauka. En fara samt í bíó á Riff. Og til Ohio og Washington D.C. Og gera alla hina hlutina sem ég er alltaf að gera í staðinn fyrir að læra. Læt mig svo dreyma um betri tíð með blóm í haga. Ekki það lífið sé eitthvað leiðinlegt eða ekki nógu gott, það er alveg hreint stórkostlegt. Ég hef bara allskonar hugmyndir um annað en lög. Allskonar!
Ég þarf líka að minna mig á að pirra mig ekki yfir asnalegum hlutum og hlutum sem ég get ekki breytt, eins og hvernig fólk er og hvernig fólk breytist eftir því sem aðstæður þeirra breytast. Þannig er það bara.

Staðreynd:
það er ekki hægt að sofna ef manni er kalt á tánum.

Vill einhver láta Huldar Breiðfjörð fara í fleiri tilvistarkreppur og senda hann í fleiri ferðalög?

2011-09-20T23:17:00.002Z

Ég hef aldrei verið jafn upptekin á ævinni, og er ég þó allajafna upptekin kona. Það er heldur betur gaman. Hér er öppdeit af lífi ungu konunnar í borginni litlu:

Síðasta helgi hófst á VOX með indælli Lindu. Við borðuðum svo ógeðslega mikið af góðum mat. Hún rændi mér svo í Hafnarfjörð. Borðuðum á Shalimar (algjör lúxus-matar-dagur). Fórum í stelpupartí til Maríu Rutar þar sem við dönsuðum frá okkur lífið. Stelpan fór á Októberfest í Dirndlinu, fulllítið af mönnum sem reyndu við mig fyrir minn smekk, í þessum klæðum!
Erfiður laugardagur sem varð þó mun betri þegar vinir mínir Jökull&Gyða Lóa buðu mér í ljúffengan, næstumþvíjóla mat. Við fórum svo í afmæli Hlöðvers&Nadiu þar sem ég dansaði aftur frá mér allt vit. Kanill. Skrítin mission. Heim.

Á fimmtudaginn opna ég mína fyrstu (og mögulega einu, sjáum til) listasýningu. Kettirnir í Norðurmýrinni, Kaffistofan, Hverfsgötu 42 kl. 19. Frumsamið ljóð flutt kl. 20:00. Ég er u.þ.b. að bilast úr spennu og hef borðað minna alla vikuna og farið oftar á klósettið.

Svo fer ég í allsherjarreisu til fæðingarlands míns í lok október - Ohio, Washington og New York bíða mín með opna arma og mikla gleði og engan lærdóm.

Ég þarf að læra u.þ.b. öll virk kvöld í viku ef ég ætla að ná þessum prófum.
Það hinsvegar, er seinni tíma vandamál. (þessi setning var mynduð eins og höfundur að lögfræðibók myndi skrifa hana)

Ég ætlaði að vera mjög dugleg að skrifa í Menn&vín. Ég verð að sjá til með það, kannski ég geti lokað mig af svona, tjah, um jólin og skrifað eins og mér sé borgað fyrir það...

Þetta er mitt haust. Mitt ár. Engin Melancholia.
Sú mynd voru vonbrigði, en Drive með verðandi eiginmanni mínum Ryan Gosling var frábær. Ég uppgötvaði hvað mér finnst í raun gaman í bíó þegar ég fór tvo daga í röð. Gaman svona þegar Riff hefst, en það byrjar einmitt á fimmtudaginn og miðað við þær myndir sem mig langar að sjá mun ég búa í bíó.

Minna öppdeit, meiri hugur næst. Hugurinn er bara á fullu allan daginn, alltaf, að hugsa um lögfræði, stúdentapólitík, list og vini. Ég nenni ekki að blogga um stúdentapólitík, það væri hræðilegt blogg.

Þetta lag er á repeat.
college feat. electric youth - a real hero

2011-09-07T15:16:00.002Z

Í staðinn fyrir að stressa mig og pína til þess að læra ætla ég bara að hlusta á nokkur góð lög, brosa út að eyrum, fagna útgáfu ótrúlega flotta haustblaðs Röskvu og njóta þess að vera háskólastúdína eins og enginn sé morgundagurinn.
Það er alltaf hægt að vinna lærdómstap upp um helgina, og það mun ég sko gera. Þetta verður árið mitt.

Það er líka búið að vera svo hlýtt og gott veður, afskaplega góð og kærkomin framlenging á sumrinu.
Sumrinu sem endaði svo vel með miklu djammi, Vinkonuríni 2011 sem var stórkostlegt (ég þyrfti að blogga sér blogg um það, þegar ég gef mér betri tíma) og almennri gleði.

Ég elska að vera stúdent. Ég vildi bara að mér þætti alveg jafn gaman að læra. Og lesa lög, en það er allt annar handleggur...

Haustblaðið fyrir þá áhugasömu. Forsíðan er óóótrúlega flott.

Í kvöld og á morgun verður svo hægt að finna mig á Glaumbar þar sem ég ætla að Röskvast enn meir með ódýran bjór við hönd. Í kvöld erum við með litla kynningu á starfinu okkar og á morgun er beisikk bjórkvöld. Beisikk bjórkvöld = mjög gaman.

Ég segi það aftur. Ég elska að vera stúdent.
Háskólinn er minn staður. Hér á ég heima. Hér hef ég alltaf viljað vera.

Takk og bless,
hamingjusama Brynhildur.

2011-08-24T23:36:00.002Z

Akkúrat þessa stundina er ég mjög hamingjusöm, hlustandi á Funeral með Arcade Fire sem ég hef ekki gert í langan tíma, sitjandi inni í herberginu mínu sem ég kann svo vel við, með nörda-ljósakrónunni úr móðurborðum, skrifborði með allskonar drasli á, myndarömmum og minningum héðan og þaðan, mjög margar frá Þýskalandinu góða og allskonar bækur. Nýkomin úr sveitinni þar sem ég og Halla hjálpuðum kæru vinum okkar Bergþóru hótelstýru og Sigfúsi að ganga frá Stórutjörnum. Með harðsperrur í tusku-vöðvanum, ógeð í hárinu eftir þrif í hornum, á fjórum fótum, inni í skítuga eldhúsinu og búin að brjóta saman tugi laka og sængurvera get ég ekki verið annað en glöð.
Ísland skartaði sínu fegursta á leiðinni heim svo við Halla förum inn í haustið og veturinn með fallega iðjagræna hugmynd um landið okkar fína.
Við áttum líka svo skemmtilega ferð þangað, þegar við húkkuðum okkur far með rútu fulla af 13 og 14 ára strákum sem spila fótbolta með 4.flokki kk. hjá Fjarðarbyggð. Þeir voru mjög hressir, hlusta á dubstep, reyndu að koma okkur úr jafnvægi með dóna-bröndurum (við tvær, augljóslega, ekki réttu konurnar í slíkt) og við tókum smá feminísk innslög á þá. Mjög skemmtileg rútuferð í alla staði.

Elskaði Röskvu enn meira eftir þessa ferð. Frábærir vinir, frábært fólk, frábærar (þungar híhí) samræður.

Síðasta helgi var líka rosalega skemmtileg. Óvart smá kokkteilar á 101 Hótel á föstudaginn og bjór þrátt fyrir 10 km. í Reykjavíkurmaraþoninu á laugardagsmorgni. Það kom þó ekki að mikilli sök, enda formið svona misgott eftir sumarið. Föstudagskvöldið fer í einhverskonar topp á skemmtilegum kvöldum samt.
Menningarnótt var skemmtileg með vinkonunum góðu.

Núna taka nokkri dagar við af sumarsturlun, síðustu droparnir nýttir áður en lögfræði og háskólalíf heltekur líf mitt. Æj hvað ég kann samt vel við það og það verður gott að detta í rútínuna góðu, eins og alltaf.
Vinkonugrín á laugardaginn sem verður örugglega snillasnilld - líka svo ofboðslega gaman að mæta bara án þess að vera búin að plana eins og allt annað sem ég geri.

Engar áhyggjur, bara gaman.

2011-08-21T14:01:00.002Z

Eftir vel heppnaða Menningarnótt í sólskini og blíðu, með vinkonum og fjölskyldu er ég farin á Stórutjarnir að vinna, njóta síðustu daga sumarsins, góðs félagsskapar og síðast en ekki síst ná áttum.
Mjög mikilvægt.

2011-08-14T20:22:00.001Z

Þessar myndir hér á undan fóru í rugl. En leiðinlegt, ég nenni ekki að fiffa það.

Þessi helgi fór öfganna á milli í gleði og gamani og leiðindum. Amy Winehouse var tekin með trompi.

Það er aðeins of ljúft að vera ein heima. Ég sit hálfnakin og horfi á sjónvarpið núna, bara af því að það má. Mig langar samt eiginlega að sitja inni í kirkju og hlusta á smá orgelspil. Það væri gott. Ég væri samt líka til í að hlusta á síðasta lag fyrir fréttir á Rás 1. Það er alltaf eitthvað gott.
Almennt væri ég til í að vera lítið barn akkúrat bara í dag. ÞAÐ væri gott. Og það væri sumardagurinn fyrsti.
Mig langar skrýtna hluti.

Ég þyrfti að fara og semja ljóð.

2011-08-09T16:36:00.010Z

Fimmtudagskvöld.

Föstudagskvöld.

Föstudagsnótt.

Laugardagskvöld.

Mánudagskvöld.

2011-08-03T15:24:00.003Z

Hildur Knútsdóttir rithöfundur, sem skrifaði Slátt sem kom út um daginn (og ég las og fannst mjög skemmtileg, tengdi vel við allskonar hluti sem aðalpersónan hugsaði og sagði) stofnaði blogg fyrir skemmstu, http://hingadogekkilengra.blogspot.com/ sem ég datt inn á rétt áðan.

Fyrsta færslan sem hún skrifaði var eins og skrifuð útúr mínu hjarta, nema kannski aðeins betur. Hún hefur bloggað á tveimur öðrum bloggum en ekki fullkomlega sem hún sjálf.

„Persónuleg blogg eru í eðli sínu sjálfhverf og þau sem mér finnast best eru hreinskilin. Auðvitað er samt „sjálfið“ sem þar birtist alltaf að vissu leyti tilbúningur, en ég les þau í von um að sjá einhversstaðar glitta í manneskjuna á milli orðanna.

Ég held nefnilega að margir noti blogg til að endurskrifa, endursegja og túlka líf sitt og búa þannig til einhverskonar glansmynd. Og vissulega er það freistandi; að segja bara frá því skemmtilega sem maður gerir, birta bara myndir sem eru teknar frá besta mögulega sjónarhorni þarsem sést ekki í undirhökuna sem maður hefur og segja aldrei nokkurntímann frá andvökunóttum, peningaáhyggjum, óhreina uppvaskinu og kattahárunum í sófanum.

En mig langar einhverra hluta vegna allt í einu til þess að vera einlæg á internetinu, kannski afþví ég er búin að skrifa þvert um hug mér í heilt ár og þó að það sé oft hressandi að grípa til kaldhæðni þá getur verið jafn gott að leggja hana frá sér aftur.

En það er erfitt og hættulegt að vera hreinskilinn og einlægur á internetinu afþví að þá stendur maður svolítið berskjaldaður.“

Þetta er ég. Auðvitað birtir maður langoftast einhverja glansmynd af sjálfum sér, líka á facebook. En samt er ég stundum leið og blogga og segi hvað lífið er vont. Númer eitt er ég einlæg, eins og í öllu öðru sem ég tek mér fyrir hendur. Þessi einlægni, þetta þarna sem ég bara kann ekki að vera án. Það getur komið manni í bobba. Það getur líka gefið manni svo ótrúlega margt.
Ég ætti samt kannski að hætta að segja strákum að ég sé skotin í þeim (lesist; stráknum sem ég er skotin í).

Framhleypni og einlægni fara bæði svo illa en líka svo vel saman.
Finnst þér „framhleypni“ ekki vera ömurlega neikvætt orð? Það er alveg gott að vera (stundum) framhleypin.
Ef maður stekkur ekki, þá tapar maður. Maður þarf ekki alltaf að vera svona stoltur. Maður tapar ekkert á því að prófa, nema kannski einhverju tilbúnu stolti og ég prumpa á það; en um leið er ég berskjölduð. Bæði hérna á internetinu og í lífinu.

Ég vildi að Hildur læsi bloggið mitt. Hún kynni kannski að meta það, einlægnina og allt þið vitið.

Ps. ég er búin að hugsa svo mikið til Peyton úr One Tree Hill s.l. daga (það er skrýtið, ég hef sko ekki horft á þetta síðan 2006 eða svo og þetta er karakter í sjónvarpsþáttum)
Þessi mynd birtist mér við og við. Það eru nefnilega svo margir að fara, hverfa. Mamma hennar dó (þegar einhver keyrði yfir á rauðu ljósi) og eftir það fannst henni eins og allir yfirgæfu sig, á einhverjum tímapunkti.
Allskonar fólk mun yfirgefa mig, á einhverjum tímapunkti. Bráðlega. Ég er afskaplega leið yfir því.

2011-07-24T20:24:00.004Z

Mig langar í tívolí. Ég held að mér þætti það gaman í fyrsta sinn núna.
Svo langar mig að yrkja ljóð. Læra förðun (ég veit, það er ógeðslega fyndið.) Fara í Húsmæðraskólann. Skrifa Menn&vín í alvöru. Ég hófst handa af fullum krafti í gær, það er erfitt.
Hmm, hvað langar mig meira? (ég er að reyna að eignast allskonar drauma) Ferðast! Læra þýsku mjög vel. Svo komst ég að því í Líbanon að franska er eiginlega tungumálið sem maður á að læra, hún er töluð svo víða. Ég væri til í að kunna þýsku, frönsku og spænsku. Kein problem.
Vera mjög fróð og klár. Ég er að reyna að vinna í því í vinnunni á hverjum degi núna, hlusta á fræðandi podcöst um allskonar hluti. Ég er búin að vera að hlusta á þætti sem heita Þær höfðu áhrif og er um konur sem hafa haft áhrif á nærsamfélag sitt og heiminn. Þetta er mjög fræðandi og skemmtilegt, og veitir manni mikinn innblástur. Ég er búin að hlusta á þætti um m.a. Fridu Kahlo, Margaret Tatcher, Isadora Duncan, Indira Gandhi og margar fleiri. Mjög áhugavert!

Svo langar mig líka til að vita hvað ég á að gera við þetta nám mitt. Það er seinni tíma vandamál.
Stundum langar mig líka til að stoppa tímann - það væri ekki verra að hafa úrið hans Bernharðs við höndina þegar það er gaman eða þegar mann langar að geyma góða stund aðeins lengur. Ég væri til í að safna þeim tíma saman þar sem ég hef nóg af honum og geta deilt honum niður þegar mig vantar hann. Vá hvað ég hef oft hugsað um það.

Hélt garðpartíið góða á föstudagin, nokkuð fámennt en afskaplega góðmennt. Lítil, einlæg ræða eins og vanalega.
Edrú á laugardaginn, í fyrsta sinn síðan ég veit ekki hvenær. Það var mjög fínt, enda búin að vera nokkuð annasöm drykkjuvika þegar ég vann óvænt miða á Cut Copy á miðvikudaginn í síðustu viku (það var alveg fínt, ekkert stórkostlegt. Hefði kannski þurft að þekkja þá betur) og svo Stúdentaráðsliðar sem fengu sér bjór saman eftir góðan fund á fimmtudagskvöldið. Ég endaði laugardagskvöldið á góðum stað. Strandhandboltamót fyrr um daginn sem var spilað í full miklu roki, en alltaf gaman.

Ætla í Flatey núna um helgina Allir skemmtilegir velkomnir með.

Langar að gera eitthvað skemmtilegt í kvöld líka. Fer í það núna.
Dóra er að koma heim, það er ótrúlega gaaaman!

Lífið er gott, vantar bara að sólin láti sjá sig meira.

2011-07-18T20:36:00.002Z

Líbanonferðin var mjög skemmtileg. Það var svolítið eins og að koma í annan heim, þó ekki jafn rosalegt og þegar ég flaug yfir stráhúsin og dvaldi svo í Lilongwe höfuðborg Malaví um árið.
Fyrstu dagana vorum við í algjöru lúxustríti í boði lögfræðings frá Beirút sem hélt fundinn sem pabbi var á. Við borðuðum mjög mikið af líbönskum mat sem voru vonbrigði. Mjög margir réttir og lengi setið til borðs en hrá lifur og vafasamir grænir réttir heilluðu mig ekki. Kebab var ekki á hverju götuhorni og alls ekki aðalréttur á þeim veitingastöðum sem við borðuðum á.

Þegar við vorum búin að ferðast með hópnum um landið, skoða gamlar rústir og eins og ég sagði, borða ógrynni af mat á flottum veitingastöðum þar sem tugir þjóna snerust í kringum okkur, fóru flestir heim en við dvöldum aðeins lengur. Við eyddum fyrri parti dags oftast í að sóla okkur á þaki hótelsins sem var mjög ljúft. Gengum svo um Beirút sem getur verið háskaför þar sem umferðarreglur eru ekki margar, fá umferðarljós og umferðin öll í raun skipulagt kaos. Mikið flautað. Fáránlega mikið flautað.
Utan á okkur stóð túristar, skjannahvít og léttklædd, og allirallir leigubílar í borginni flautuðu á okkur til að reyna að fá viðskipti.
Ég átti von á að geta keypt eitthvað fallegt á slikk, en onei. Þarna voru bara öll helstu tískumerki heims á því verði og H&M var m.a.s. dýrt.

Mörg hús eru yfirgefin og sjást byssukúluför á veggjunum á þessum gráu risum sem gnæfa yfir borgina.
Mér leið alls ekki óöruggri en það var svolítið skrítið að koma upp á hótelherbergi eftir daginn og kveikja á einhverri fréttastöð þar sem var verið að fjalla um átök í Sýrlandi, svona tveimur tímum frá mér.

Ókei þetta var bara smá um miðausturlandaferðina.

Svo kom ég heim og þá hófst íslenska sumarið fyrir alvöru, loksins. Ekki var ég bara búin í prófum heldur byrjaði góða veðrið að láta sjá sig.
Ég er búin að vinna temmilega lítið og líður bara eins og í alvöru fríi sem er afar kærkomið. Stundum hangi ég á facebook heilu klukkutímana, stundum les ég bækur, stundum sóla ég mig, stundum fer ég á fótboltaleiki, stundum hitti ég skemmtilegt fólk. Ég þarf hinsvegar að fara að huga að skrifum í mína eigin bók, ég geti ekki verið orðin tóm eeeheheh.

Miðvikudagurinn í þarsíðustu viku var sérstaklega ljúfur þar sem ég hékk á Austurvelli lungann úr deginum með góðu fólki, borðaði sushi, drakk bjór, fór í frisbí og skemmti mér vel. Ekta sumardagur sem fyllir mann gleði og orku.

Ég fór svo óvænt á Bestu útihátíðina með Nei hópnum gegn nauðgunum. Það var mjög gaman, við dreifðum góðum boðskap og ég söng og dansaði með allskonar hljómsveitum og kynntist nýjum vinum betur sem var afskaplega gaman, kannski m.a.s. svolítið ljúfsárt?

Útileguþreytt var ég enn á þriðjudegi eftir þá Bestu, en þá dugði ekkert annað en harkan, skellt í skinkuhorn og kanilsnúða (hvað er ég?) og leið lá með Gyðu Lóu og Ásdísi til Akureyrar þar sem við gistum í tvær nætur og eyddum svo þremur nóttum á Seyðisfirði á LungA. Djöfull var það gaman!
Ekkert þannig lagað frá því að segja - djamm, tjald, stelpur, grín, fáránlega skrítin sms (alveg á minn mælikvarða og allt), trylltur dans við Hjaltalín o.fl.
11 tíma heimferð. Smá detour, óvart.

Ég er fáránlega útileguþreytt núna en ætla samt í hjólatúr með Erlu Guðrúnu.

Stefnan er tekin á verslunarmannahelgi í Flatey eins og síðast, ég treysti á veðrið og hamingjuna. Get ekki sagt að ég hlakki massíft til akkúrat núna en það er bara vegna þess að 5 nætur í tjaldi þreyta mann. Næsta helgi verður góð Reykjavíkurhelgi, með garðpartíi og strandhandboltamóti.

(mér mun finnast gaman að lesa þetta blogg síðar, þótt öðrum finnist kannski upptalning á lífi mínu ekki svo merkileg.
Ok síðan hvenær fór ég að velta því fyrir mér? (ee jú síðan ég varð ofur-aktífur feisbúkkari; ég + ifón = ótrúlegt feis = hrædd við að allir feli mig = væri leiðinlegt)

2011-07-06T23:58:00.002Z

Ég er búin að vera að hugsa um allskonar snilld og hugmyndir og eiginlega aðallega feminisma (beisikk). Læt mér nægja, í bili, að hafa það fyrir sjálfa mig. Þyrfti að segja svo mikið frá Líbanon (mjög margt. rosa margt.), glamúrgellukjól lífsins sem ég ekki fékk, sólbruna, skotum og miklu fleira í lífinu.

Hinsvegar er sumar og sól og ég hef ekki tíma í svoleiðis. Þegar ég gef mér tæknitíma nýti ég hann í nýja ifóninn minn!. Þegar kemur næst vont veður þarf ég að taka til, ekki séns að ég nýti sól í tiltekt. Kemur ekki til greina.

Ps. ég er að fara á Bestu útihátíðina um næstu helgi með Nei hópnum gegn nauðgunum. Það verður gaman!

2011-06-20T17:18:00.004Z

Hæ ég er búin í prófi og hef tekið gleði mína á ný! Drungi síðustu vikna hefur yfirgefið mig og það er farið að draga frá sólu í lífinu rétt eins og úti í garði núna.
Vona bara að það fari vel, ég held það. Allavegna nógu vel.

Farin til Lundúna í fyrramálið að hitta snilla Eygló og versla aðeins og svo tekur Líbanon á móti mér með opna sólararma.
Foreldrar mínir munu taka mestan farangurinn minn, sem er þó afskaplega lítill, svo ég fer bara með litla Fjällräven bakpokann minn út. Típsíkt Bryna.

Kem aftur 30.júní og þá ætla ég að eiga stórkostlegt sumar - fullt af aktífíteti og endurheimta svo mikið af vinum frá fjarlægum löndum, í smá stund að minnsta kosti.

Framhleypin og frökk en líka einlæg og samkvæm sjálfri mér. Maður hefur engu að tapa í þessu öllu saman, er það nokkuð?

Mér finnst þetta mjög skemmtilegt lag.

2011-06-16T17:50:00.004Z

2011-06-11T22:26:00.003Z

Það virðist vera orðin hefð hjá mér að eiga stórkostlega skemmtilega hvítasunnuhelgi - föstudagsnóttin var afskaplega skemmtileg og súrrealísk þar sem ég kom heim þegar pabbi minn var vaknaður, laugardagur í rólegheit, sunnudagur í fyrstu sólbaðsstund sumarsins og smá vín. Og smá lærdómur inn á milli (þessi vika verður tekin með trompi. Eins gott.)

Að dvelja í prófum enn lengur en ég ætlaði mér er að skapa sturlun inní mér.
Ég er að detta í alvarlega tilvistarkreppu -
Hver er ég? Hver vil ég vera?
Hvar er ég? Hvar vil ég vera?
Hvað er ég? Hvað vil ég vera?
o.s.frv.
Svörin færa sig oft full langt frá hvoru öðru. Staðurinn sem ég er á er ekki akkúrat sá sem ég vil, held ég. En svo kemur alvöru sumarfrí með ljúfu, áhyggjulausu lífi og þá breytast hugsanir, langanir og þrár oft.

Hér fyrir neðan er listi sem ég tók frá henni Kristjönu vinkonu minni. Pínu leiðinlegt að svona listi sé til og „tali til manns“ af því þá áttar maður sig á hvað maður er óeinstakur. Það orð er sennilegast varla til. Hvað maður er eins og allir aðrir, vill það sama, leitar að því sama.

Ég myndi reyndar bæta við nokkrum hlutum og taka suma út, eins og "musical outbursts" og "random dancing". Ég ætla að túlka draumana sem framtíðardrauma en ekki svefn, það vita allir að enginn nennir að hlusta á annarra manna drauma.
Mikilvægast eru milljónir spurninga og handahófskenndu smsin.

Ókei bæ - ég er ekkert í prófum neitt, ha.

2011-06-09T16:02:00.007Z

Matarkyns hlutir sem verða að vera til staðar fyrir mig, sem fræg Bomba, hvar sem ég staldra við (ég er nefnilega sjaldan baksviðs, alltaf fyrir opnum dyrum, kem til dyranna eins og ég er klædd o.s.frv.):
(mér datt ekkert meira í hug svona einn, tveir og tíu. Þessir gæjar eru náttúrlega búnir að þróa listann í mörg ár)

Nammi:
Reese´s Peanut Butter Cups
Rauður lakkrís
Vel valið bland í poka (Gyða Lóa mætti ekki velja það. Nema hún veldi allt sem henni finnst vont)

Kex og kökur:
Homeblest
Ekkert annað kex. Homeblest er það eina sanna.
Rice Krispies marshmallow köku

Matur:
Tandoori kjúklingur
Allskonar pizzur. Ekkert nautahakk eða ananas. Brottrekstrarsök ef slíkt finnst.
Pad Thai
Sushi
Plokkfiskur
Hrísgrjón
Naanbrauð, með rúsínum og svo hvítlauk.
Schnitzel mit pommes.

Allskonar ávextir og grænmeti. Brakandi ferskt.

Drykkir:
Apfel-Schorle
Breezer, tveir af hverri tegund sem til er í heiminum.
Íslensk mjólk.
Kók í lítilli dós.
Waldecker Sport.

Óflokkað:
Poppkorn
Extra tyggjó, allar braðtegundir sem til eru.
Reyktar möndlur. Og allskonar hnetur.

2011-06-02T23:11:00.002Z

Ég er pínu eins og þessi api á þessu fimmtudagskvöldi, sem er samt eins og sunnudagskvöld.

Ég er að endurskipuleggja lífið á svo margan hátt akkúrat núna og hugsa um hluti sem mig langar til að gera í framtíðinni. Það er svo mikilvægt að eiga sér drauma og markmið - og upplifa drauminn og ná markmiðum sínum á öllum sviðum. Það er langt síðan ég hef átt mér drauma.

2011-05-31T22:49:00.003Z

Skáldagyðjan mun detta betur í gírinn síðar. Ég veit það. Á meðan...

Skyndilega langar mig í allskonar hluti, þessi efnislegi heimur er að ná tökum á mér. (djók)

Vanalega langar mig ekki í neitt en núna langar mig í:

iPhone 4
einn fínan kjól sem ein kona var í og ég sendi henni facebook skilaboð um og hún sýndi mér síðu þar sem ég get keypt hann á netinu (góð saga) Sjá mynd fyrir neðan.
allskonar úr
asíu-reisu, eftir BA.
kokkteilabar. eða a.m.k. allskonar vín í vínskápinn.
apa. það væri ótrúlega gaman!

Þetta kostar allt frekar marga peninga. Eins gott að Pósturinn gefur vel (djók). Hann gefur allavegna temmilega mikið af hamingju. Ég bilast samt ef það verður ekki eðal veður í allt sumar.

Þetta sumarfrí byrjar mjög steikt. En svo ætla ég líka bara að fara að læra aðeins meira, ógeðslega spennt fyrir því. Og fara svo til Líbanon, mögulega spenntari fyrir því.

Fínasta mynd hérna frá Beirút:

2011-05-23T12:25:00.005Z

Hlutir sem eru góðir í fríi:

- missa röddina af gleði

- djamma án áhyggja (áhyggna? híhí)

- finna hvernig léttir yfir öllum sem hafa verið í prófamaníu

- skála með lagastúdínum

- vera dafs-bomban

- vakna úthvíld, en leggja mig svo aftur

- lesa skáldsögurnar sem ég hef hugsað um í allan vetur

- hafa nægan tíma til að koma hlutunum í verk

- vera svo upptekin af að hafa gaman að ég verð alveg búin á því

- fara í sund

- borða metro

- fá einkunn á laugardagskvöldi, sem felur í sér að hafa náð

- taka upp á því að hlusta á rapp og líða eins og ég sé kúl

- borða hálfa flösku af buffalo wing sauce, eintómri. án þess að skammast sín

- skoða allar myndirnar mínar á facebook. ok næstum allar..

- þegar to do listinn lítur svona út:

vakna fyrir hádegi.
hringja í/hitta skemmtilegt fólk.
lesa.
borða (góðan mat).
hreyfing að vild.

Hlutir sem eru fullkomlega óþolandi í fríi:

- að refresha Ugluna ... það gerir það samt skárra hvað hún er ógeðslega fyndin í dag.

- allur ótrúlegi peningurinn sem maður eyðir. Ég get ekki farið inn á netbankann minn núna.

- höfuðverkurinn sem maður fær af því að sofa of mikið

2011-05-18T23:50:00.002Z

36 klukkustundir í próflok.

Það er ekki svo mikið miðað við u.þ.b. 1224 klukkustundirnar sem ég hef eytt í prófum þetta vorið.

2011-05-11T12:07:00.003Z

Það er afskaplega gott að klára próf. Það er eiginlega alveg jafn leiðinlegt að eiga eitt próf eftir, þegar allir eru búnir.

En það þýðir ekki að gráta það heldur vera dugleg á daginn og grilla smá á kvöldin. Víkingur - KR í kvöld. Próflokadjamm á föstudag (svindlarinn ég!) og Júró á laugardaginn. Maður verður nú að sinna félagslegu hliðinni ha...

Það er líka mjög gott að ná prófum. Það er eiginlega best. Nú er bara að krossa putta með elskulegan eignarrétt og þá getur sumarið tekið á móti mér.

Það var ljúfara en orð fá lýst að hitta elskulegar vinkonur mínar aftur í gær eftir prófaaðskilnað og eiga með þeim góðar stundir, og best var að tala um eitthvað allt annað en lögfræði. Og fá kaffi úr gulu kaffivélinni.

Hversu ljúft er líka að a. ganga út og verða ekki kalt? b. finna sumarilminn? c. koma út af Melhaga 7 kl. 3 aðfaranótt miðvikudags og það er bara rétt smá rökkur? d. sjá gróðurinn springa út?

Fátt ljúfara.

Hæ sumar og sól, þú ert réttrétt handan við hornið.

Ég er pínu væmin og auðmjúk og allskonar í dag.

2011-05-05T23:22:00.004Z

Glamúrgellan er heldur betur í lægð, bloggið sem og hún sjálf.

Sigur Rós - Lag nr. 4

Núna eru 3 og hálfur dagur í próf. Ég hef val akkúrat núna, vera í hálfgerðu hálfkáki, en samt ekki, (eins og prófatíðir verða gjarnan hjá mér) eða fylgja speki eins og "það sem ekki drepur þig, styrkir þig", sparka í rassinn á mér og vera eins nálægt því að drepa mig og mögulegt er - en standa uppi sem sigurvergari gagnvart sjálfri mér. Og það ætla ég að gera.

Prófatíð snýst nefnilega ekki bara um námsefnið í mínu (og margra) tilviki. Við stórvinur minn Birkir Blær ræddum þetta í gær, lagadeildin er (nánast) ekki að kenna okkur lögfræði heldur aga. Heraga.

Ég hef hann ekki alltaf, sjaldan. Af svo mörgum ástæðum. Ég finn aldrei betur en í prófatíð hversu viðkvæm ég get verið á svo mörgum sviðum, andlega hliðin á það til að bresta. Ég þarf að stappa í mig stálinu á hverjum einasta degi, ekki láta mig falla fram af brúninni sem ég er að berjast við. Falla. Fall. Eins mikið og það ætti að styrkja mann í að verða miklu duglegri á næstu önn, miklu duglegri í næstu prófatíð og vilja aldrei finna þá tilfinningu aftur að mistakast eitthvað - þá dregur það frekar úr manni en hitt. Þvílíkir sjálfsálitshnekkir. Legg ég mig virkilega svona miklu minna fram en aðrir? Er ég ekki klár? ..og allar þessar hugsanir.

Það er ekki árennilegt að líta yfir gömul próf og hugsa að maður kunni ekki neitt.

En. Duga eða drepast. Ég ætla að duga.

Hugsa um prófatíðina sem kappleik, það er skemmtilegra - markmið sem þarf að ná, með öllum tiltækum ráðum.

En kannski er þetta líka bara væl. Við erum jú öll í sömu sporum.

2011-04-12T11:35:00.005Z

Prófatíð: tvær frunsur á einni viku. Ég er að reyna að drepa aðra þeirra í fæðingu.

Mjög gott að hlusta á ákveðin lög og finna allskonar tilfinningar brjótast um.

Mjög gott að vera með nóg nesti, svo aldrei verði maður svangur.

Mjög gott að taka smá frí yfir páskana og njóta.

Mjög gott að hugsa um sumar.

2011-04-06T15:08:00.003Z

Það sem ég ætla að gera í sumar:

Ljúka mínum 45 einingum þessa önnina.
Fagna próflokum á viðeigandi hátt, með garðpartíi.
Halda Dafs-daginn gleðilegan.
Vona að Vínkonugrín verði haldið.
Fara í heimsókn til Búkarest til Dóru, með Gyðu.
Og fara til Líbanon með moms&pops.
Mögulega fara í vax, til að geta rætt það enn frekar.
Röskvuútilega.
Hjóla á fallegasta hjólinu.
Halda garðpartí lífsins.
Fara mjög mikið út að hlaupa.
Fara á lunga
og sjá leik með 06.apríl (er það ekki?)
Fara í Vínkonusumarbústað.
Strandhandboltamót með Víkingsdömum væri snilld.
Skrifa Menn & vín
Réttóútilega?
Endurvakning FOSSVOGS 2011 möguleg - Flatey eins og um síðustu verslunarmannahelgi kemur þó vel til greina.
Lesa allskonar bækur; komin með dágóðan lista
Hanga rosa mikið með allskonar fólki, og drekka bjór. Og kokkteila.
Vera glöð og sæt og brún. (þarf sennilegast að liggja í sundlaugunum þá)

Ég get ekki sagt annað en að ég sé spennt.

Flatey

Besta sumarbústaðaferð lífsins

2011-04-01T10:52:00.003Z

Glamúrgellan er að fá mikla samkeppni frá Lóunni. Ég þarf eiginlega að verða fyndnari og segja fleiri sögur. Hætta þessu drama og háfleyga kjaftæði. Engin ljóð eða rómantík hér.

Eee. Ég er bara svo fyndin svona í mínu daglega lífi, það er erfitt að ætla eitthvað að rembast hérna.

Ég er búin að vera í flugfreyju-umsóknar-prósess. Maður ætti kannski ekki að segja frá því, fái maður ekki starfið. En þið vitið hvernig ég rúlla, ekkert er mér heilagt.

Skemmtileg staðreynd:
Áður en ég byrjaði í lögfræði hélt ég, í alvöru, að yfirstrikunarpennar kláruðust ekki. Núna klárast þeir fullfljótt. Ég hélt líka að svona uni-ball pennar væru óþrjótandi. Minn er búinn núna. (fór í Bóksöluna, keypti mér einn bleikan á 350 kr. Líður vel núna.)

Lífsspurning:
Er iPhone málið? 130.000 kr?
Kannski ef ég verð flugfreyja?

2011-03-29T13:50:00.002Z

Ég var að detta í svo skyndilegan ofur sumarfíling.

Hérna eru nokkur lög sem ég myndi hlusta á ef það væri heitur sumardagur, ég hefði lokið stórkostlegum vinnudegi á Póstinum og ekkert nema sól, sund og vinir biðu mín.

Sumarlagið. Minnir mig á The OC, og þar er sko alltaf sumar.

Þetta er kannski ekki sérlega sumarlegt, en þetta er svo ljúfsárt og ég elska það.

Phoenix <3 ég. Alltaf. Þetta er reyndar remix. Ég myndi sennilegast ekki hlusta á neitt annað en Phoneix ef það væri sumar.

Vá. Mig langar í brennó og sumar og útilegu og bjór og sól.

2011-03-27T19:24:00.004Z

Vorið er loksins komið í loftið. Samt ekki fullkomlega, en betra en að allt sé hvítt og kalt eins og jólin séu á næsta leyti.
Það að vorið sé að koma þýðir samt bara eitt; prófin eru líka að koma. Ég þarf klárlega að verða agaðri á næstu dögum en hingað til.

Ég var að koma heim af burtfarartónleikum stórvinkonu minnar Ingibjargar Friðriksdóttur. Hún er ótrúleg kona sem söng fyrir troðfullum Iðnó allskonar falleg lög. (við vorum rosa seinar, eftir lúxös mat á Vegamótum og ætluðum í bílastæðahúsið í ráðhúsinu, sem lokaði kl. 20 og klukkan var 20 (hvernig væri að setja skiltið um opnunartímann ekki neðst í brekkuna?) Allavegna. Við þurftum að bakka upp. Það var mjög fyndið)

Eitt ljóðið talaði sérstaklega til mín, en ég las það svo upp fyrir Ásdísi og Gyðu Lóu í Alþingisgarðinum meðan regnið draup á blaðið.

Einlífi
eftir Eduard Mörike, í þýðingu Reynis Axelssonar, við ljóð Hugo Wolf.

Lát mig, ó heimur, lát mig í friði!
Freista mín ekki með ástargjöfum.
Leyfðu þessu hjarta að sitja einu
að sælu sinni og kvöl!

Ég veit ekki hvað það er sem ég syrgi:
Það er óþekktur harmur.
Ævinlega sé ég ástfólgið ljós
sólarinnar gegnum tárin.

Oft veit ég varla af sjálfum mér,
og skínandi gleðin læsir sig
í gegnum drungann, sem þrúgar mig
og ljómar undursamlega í brjósti mér.

Lát mig, ó heimur, lát mig í friði!
Freista mín ekki með ástargjöfum.
Leyfðu þessu hjarta að sitja einu
að sælu sinni og kvöl!

Já lesendur góðir, þannig er nú það.

PS. Einar Gunnar minn elsti bróðir er ÞRJÁTÍUOGNÍU ÁRA í dag. Vá hvað hann er gamall! (eða sko, þann 29.mars. Þetta fór í eitthvað rugl hérna!)

2011-03-15T14:06:00.004Z

Síðustu dagar:
(ég er að gera bloggið mitt aftur að þannig bloggi að ég geti flett aftur, og hugsað um alla stórkostlegu hlutina sem ég hef gert í lífinu)

Ótrúlegt fimmtudagskvöld þar sem við Þorsteinn sögðum hingað og ekki lengra; fengum okkur að borða, sáum Rokland (sem var mjög góð, en töluvert öðruvísi en bókin, minnir mig) og kíktum svo á lífið á Bakkus, Kaffibarnum og Ölstofunni með Védísi, Gabriellu, Einari, Höllu, Gyðu Lóu og Ásdísi. Við og þau fjögur síðastnefndu vorum ekki búin að fá nóg þegar klukkan sló 1 svo Þorsteinn héld snilla eftirpartí. Við komum við á Melhaga og náðum í allar áfengisbyrgðir sem til voru þar, fórum í drykkjuleik og dönsuðum langt fram á nótt. Fáránlega gaman!

Á föstudagsmorgun vaknaði ég svo um hálf 11 og hljóp út, enda átti ég að vera mætt og spila handbolta fyrir hönd Orators á keppnisdeginum okkar við Mágus. Við unnum heildarkeppnina (sem er það sem skiptir máli ha). Við lagakonur trítuðum okkur á Vegamótum og áttum stórgóðan dag. Um kvöldið kíkti ég á ræðukeppnina eftir að hafa keppt síðasta leik tímabilsins og átti mörg góð ég-edrú-þau-full spjöll.

Á laugardaginn ætlaði ég að læra en það var stórkostlegt veður. Sólin skein svo glatt að við Þorsteinn fórum og áttum fyndinn semi menningardag í KÓPAVOGI. Fórum í Kópavogslaug í sund, kíktum á Gerðarsafn á ljósmyndasýninguna þar og á HK-Fylkir í N1 deild kvenna. Um kvöldið bjó hann svo til ótrúlega gott sushi og Ásdís og Gyða komu og nutu þess með okkur. Við drukkum vín og bjór og kokkteila og töluðum um lífið og feminisma. Fórum þó snemma í háttinn.

Sushigerð.

Þessar biðu spenntar.

Afraksturinn!

Sunnudagur fór í smá lærdóm og svo borðaði ég ótrúlega marga buffaló-kjúklingavængi í forrétt í kvöldmatinn. Forrétturinn varð aldeilis að aðalrétt. Í sjónvarpinu um kvöldið var svo þýska myndin Alle anderen, sem var engin snilld, en þau voru alltaf að tala um valkyrjuna Brynhildi. Það fannst mér gaman.

Í gær var svo mjög venjulegur mánudagur, sem eru nú engin snilld svona allajafna. Nema við Gyða, Hjalti Jón, Gummi (Jón Jónatan Jósafat) og Hörður fórum á Núðluhúsið og það var gaman. Vei.

Svona er lífið gott.

Ég hlakka svo til sumarsins. Að vakna við sólina og fuglasöng, (það er reyndar stórkostlegt þessa dagana að vakna og það er bjart úti!) fara til vinnu og þegar hún er búin, þá er hún búin og ekkert sem hangir yfir manni. Hlusta á yndislega sumartónlist, fara út að hjóla hvert sem er og geta meira að segja fengið sér bjór ef svo vill til. Hanga í sólinni. Fara til útlanda. Eyða endalausum tíma með dýrmætum vinum (og kærasta!). Ó hve ljúft! Dýfa tánum í sjóinn í Nauthólsvík. Slaka á, gleyma lögfræði fullkomlega í nokkra mánuði. Fara í útilegur. Finnast maður geta gert allt í heiminum.
Einhver sumarsnilld eins og Flatey síðasta sumar. Hoppað í sjóinn. Fallega græna grasið og graslyktin. Fíflar. Sundlaugar. Frísklegur og fallegur litur á húðinni.
Ég dey!

Ég er með svo mikinn hamingjusting í hjarta að mig verkjar.

2011-03-08T00:05:00.002Z

inni
þorsteinn
sumarhugsanir
röskva
að vera danaður

úti
and-feminsmi
endajaxlar
of sítt hár
internetið?
próf, sem fara að fara að koma

ég er í einhverju svona ofur-kúr-hafa það gott tríti þessa dagana. málið er að það er engin snilld þegar maður fær að gera það of oft.
ég þarf eiginlega að fara að fá smá tilbreytingu í lífið, ht og lærdómur þurfa að fara að víkja fyrir einhverju öðru, í einhvern tíma. kannski samt bara próflestri, það er öðruvísi stemming.

mig langar til útlanda, framandi landa.
heimurinn bíður.

2011-03-02T15:35:00.000Z

Ég ítrekaði fyrirspurn mína um beyglumálið í dag og var að fá þetta svar:

"Sæl Brynhildur

Ég vil byrja á að þakka þér fyrir ábendinguna og ennfremur biðst ég afsökunar á því að svara þér svona seint.

Við höfum stundum átt erfitt með að skera beyglurnar og þá sérstaklega beyglur með kanil og rúsínum þar sem þær eru þéttar í sér og rúsínurnar vilja setjast á hnífsblöðin og sveigja þau. Beyglurnar eru sem sagt skornar í hníf sem er eins og lárétt bandsög.

Eftir að þú sendir mér póstinn fyrst, var haft samband við yfirmann tæknideildar hjá okkur og ákveðið var að gera eina breytingu á skurðarhnífnum og vonast ég til að við tryggjum betri skurð með þeirri aðgerð.

Hins vegar eiga beyglurnar ekki að fara frá okkur ef skurður hefur mistekist og biðst ég velvirðingar á því að þú skulir hafa lent í þessu ítrekað og langar mig að bjóða þér bætur fyrir þessa gölluðu vöru. Getur þú nálgast kassa af Myllu góðgæti hérna hjá okkur í Skeifunni 19?

Ég vonast til að heyra frá þér Brynhildur!

Með góðri kveðju,"

2011-02-26T00:43:00.000Z

Þennan tölvupóst var ég að senda Myllunni:

"Kæra Mylla.

Nú hef ég ítrekað lent í því að beyglurnar frá ykkur eru svo hræðilega illa skornar að það er nánast ómögulegt að rista þær. Það er bagalegt, því hvað gerir maður annað við beyglur en að rista þær?
Er ekki einhver leið fær til þess að skera beyglurnar í jafn stóra parta?

Með fyrirfram þökkum,
Brynhildur Bolladóttir"

2011-02-15T16:11:00.002Z

Í morgun svaf ég út, enda verkefnavika hafin. Ég gekk í skólann úr Faxaskjóli meðfram sjónum og sólin skein. Það var heldur betur góð byrjun á deginum.
Ég er búin að vera einstaklega glöð í dag, mér líður eins og vorið sé á næsta leyti og það bætir svo sannarlega, hressir og kætir. Það er farið að birta meira og meira og ekki skemmir fyrir að á morgun er planaður mjög skemmtilegur dagur. Sundferð og lúxus hádegisverður hjá Andreu með laganemavinum mínum. Diskóblundur og freyðivín. Fínir kjólar og árshátíðarbragur.

Ókei ég ætla að fara úr þessu appelsínugula rými og njóta dagsbirtunnar smá, skelli mér jafnvel í hlaupagallann.

2011-02-14T00:07:00.004Z

Í síðustu viku tapaði ég kosningum og grét sáran. Ég hef þó jafnað mig og er sterkari sem aldrei fyrr.
Á föstudaginn átti ég eina bestu vinkonustund í heimi þar sem við táruðumst allar þrjár, það gerist ekki betra en það. Dóra fer til Búkarest á föstudaginn, það verður fáránlegt. Ég ætla að heimsækja hana, það verður tryllt!
Ég stefni á mjög svo framandi og skemmtileg ferðalög í sumar, langar helst bara að vinna á Póstinum góða og klára jafnvel bókina margumtöluðu og sjá heiminn.

Í gær leið mér eins og Yoko Ono af því ég fór ekki úr rúminu allan daginn, John var mér við hlið. Við vorum samt frekar ógeðsleg.
Mér líður eins og það sé verið að athuga mig, athuga hversu sterk ég get verið í straumnum. En ég er eins og klettur.

Ég er hamingjuköttur. Vinirnir í lífinu mínu hafa verið að gera það gott, ég kann svo vel við þau.

Og núna hefst verkefnavika með árshátíð og tilbehör. Húrra!

2011-02-01T17:29:00.003Z

Undanfarnar vikur hef ég lagt líf mitt og sál í ákveðin málefni. Ég hef eytt öllum stundum í að velta fyrir mér hagsmunum stúdenta og hvernig ég geti bætt hag þeirra, hvaða leiðir séu bestar, hvað gæti mögulega vakið áhuga fólks á - stúdentapólitík.

Ég hef reyndar barist fyrir og hugsað um þetta töluvert lengur en bara undanfarnar vikur. Ég hef starfað með Röskvu síðan ég byrjaði í háskólanum.

Ég hef horft á og hlustað á "boðskap" frá öðrum fylkingum gera grín að því starfi sem Stúdentaráð vinnur á mjög göfugan hátt. Þau gera grín að sandkassaleikjum og hártogunum. Ég hef ekki orðið vör við meiri sandkassaleik eða hártogunum en frá einmitt þeirri fylkingu.

Ég hef lesið bakþanka manns sem rífur í sig stúdentapólitík og segir mér að hún skipti ekki máli. Takk fyrir hvatninguna. Takk fyrir að trúa á góð verk. Takk fyrir að gera lítið úr mér.

Hagsmunabarátta allra hópa er mikilvæg. Stúdentaráð sinnir henni fyrir stúdenta. Stúdentaráð skiptir máli. Ég trúi því í alvöru. Ég trúi því að ég muni geta haft áhrif á samfélagið sem ég bý í. Allir hljóta að verða að trúa því til að lifa daginn af, verða að trúa því að hann hafi einhver áhrif á fólkið í kringum sig, áhrif á samfélagið sem hann býr í. Ef ég tryði því ekki myndi ég ekki vilja vakna á morgnana.

Ég elska að vera partur af Röskvu. Ég elska að tilheyra þessum hóp. Mér þykir vænt um hann. Mér þykir vænt um alla þá málefnavinnu sem við höfum unnið að. Og ég mun framfylgja stefnuskrá okkar, sem við höfum öll unnið að í sameiningu, eftir minni allra bestu getu, eftir fremsta megni.

Ég hvet alla sem hafa kosningarétt, þ.e. alla þá sem eru skráðir í Háskóla Íslands til að kjósa. Ég veit ekki hversu margir þeir eru sem lesa þetta, en ef þeir eru einhverjir - kjósið.

2011-01-18T16:05:00.006Z

Sá sem sagði að 17.janúar væri mesti bugunar-dagur ársins var að ljúga. Það er 18.janúar a.m.k. þetta árið.
Ég kem mér ekki í að klára neitt af þeim milljónum verkefna sem ég þarf að klára.
Ég lá undir sæng í klukkutíma áðan en varð samt ekki hlýtt.
Ég horfi á símann minn og veg salt hvort ég eigi að nota hann eða bíða.
Ég reyni að lesa um valdmörk stjórnvalda en einbeitingin helst bara ekki við það.

Það er samt gaman að vera til. Ég er í öðru sæti á lista Röskvu til Stúdentaráðs þetta árið. Það er ótrúlega gaman og spennandi og krefjandi. Ég fékk bara smá bugunarmóment akkúrat rétt áðan.

2011-01-12T11:11:00.001Z

Afmælisbarn dagsins er ég.
Ég held að tuttuguogtveggja sé einhver sá besti aldur sem hægt er að vera á, allt er mögulegt og það sem lífið snýst um er ég, og ég digga það.

2010-12-28T23:27:00.004Z

Árið 2010
Ég held að þetta hafi verið besta og skemmtilegasta ár í mínu lífi hingað til.
Ég kynntist fáránlega mikið af fólki, sko fáránlega mörgum. Fólki sem er ómissandi þáttur af lífi mínu í dag, t.d. úr Röskvu og lögfræði.

Ég byrjaði árið á glamúrgellunni á færslu þar sem ég sagði að ég væri svo stabíl. Og ég var það, svona langoftast allavegna.

Þarf nokkuð að gera árið meira upp? Jú smá.
Það var gott.
Ég hélt upp á afmælið mitt með grænu&glimmer þema. Við laganemavinirnir héldum skemmtilegan árshátíðardag með sundferð og brunch hér heima.
Ég náði almennunni og öllum hinum prófunum í vor. Ég tók þátt í Djúpu lauginni og vann, hélt partí á English Pub þar sem u.þ.b. allir sem ég þekki voru samankomnir að horfa.
Ég fékk töff vinnu, þótt hún hafi verið smá leiðinleg. Ég fór til allskonar útlanda, m.a.s. þrisvar sinnum á árinu! Eina í upphafi sumars með foreldrum mínum til Spánar, Frakklands og Þýskalands og endaði í London hjá elsku bestu Gyðu Lóu, svo til Berlínar með Erlu og Kristel sem var vangefið gaman og svo til Svíþjóðar með allri fjölskyldunni þegar mamma varð doktor.
Ég djammaði mjög mikið. Var skotin í mönnum, aðallega einum samt. Ég og Ásdís plönuðum skemmtilegan Vinkonugríndag sem endaði hjá mér í kapellu Háskóla Íslands að morgni Hvítasunnudags.
Fór í Röskvuútilegu þar sem ég söng úr mér líftóruna eftir að hafa reddað grilli. Fór á Lunga með Ásdísi og Þóreyju í grenjandi rigningu, sem var þrátt fyrir það stórkostleg skemmtun og hafði allskonar skemmtilegar afleiðingar. Fór í Flatey um verslunarmannahelgina í stórkostlegu veðri og frábærum félagsskap. Það var einn af hápunktum ársins klárlega. Hélt mitt árlega garðpartí. Skipulagði Réttó-Reunion. Tók þátt í Strandhandboltamóti með Víkingsstelpunum mínum.
Októberfest var ofboðslega skemmtilegt, ég sérpantaði Dirndl frá Þýskalandi og alles.
Meistaraflokkur kvenna í Víking var lagður niður, ég er nú eiginlega bara enn að jafna mig á því. Glætan að ég nenni út að skokka í -6° frosti takk fyrir.

Fyrir utan náttúrlega allt það skemmtlega og hversdagslega sem ég gerði. Hanga á HT. Hitta vinkonur mínar. Drekka kaffi. Það var allt mjög gaman.

2011 byrjaði vel, áramótin voru góð. Ég vaknaði á i8 með Dóru og Gyðu Lóu að morgni nýársdags og það var frábær morgunn. Við Gyða grínuðum svo mikið og ég var í setti og allskonar. Algjör lúxusstund. Upphafið af Vínkonuári 2011 sem er svo sannarlega hafið.
Janúar verður afskaplega pakkaður mánuður þar sem kosningar nálgast óðfluga. Það er svo gaman, en um leið smá stressandi þar sem skólinn má ekki sitja alvarlega á hakanum. (ég ætti kannski að taka upp bók núna..?)

Í dag byrjaði skólinn. Það er alltof snemmt og ég er alltof þreytt.
Ef ég ætti ekki afmæli í næstu viku væri ég sennilegast grátandi af bugun núna.
Veii það er svo gaman að eiga afmæli! 22 ára. Ef þetta er ekki time of my life, þá veit ég ekki hvað. Ég nýt þess allavegna hvern einasta dag, svona eins og þetta á að vera.

Gleðilegt 2011!

Svona var ég geggjað sæt í Berlín og vil kveðja ykkur með þessari mynd.

2010-12-03T14:19:00.002Z

Dúndurblögg.
Á daga mína drífur prófatíð í öllu sínu veldi. Ég er samt hamingjuköttur þrátt fyrir þessi leiðindi og þrátt fyrir að kvef aldarinnar dynji á mér. Ástæður hamingjunnar eru svosem engar, ég er bara sátt við menn og dýr og lífið. Svo er Gyða Lóa líka komin heim og það gleður mig, en mun þó gleðja mig enn meira þegar ég hef tíma til að sinna henni. Á morgun ætla ég í opið hús í Hússtjórnunarskólanum og sjá hvað Rakel er búin að vera dugleg í vetur.
Leiðinlegt að ég geti aldrei boðið vinu mínum á svona sýningar. Ég föndra kannski úr lagasafninu og held sýningu í nýja fína eldhúsinu heima um jólin. Djók. Bráðum flyt ég heim. Veiveivei!

Ég fór á útgáfutónleika Friðriks Dórs um daginn. Skyndiákvörðun og það var fáránlega gaman. Þar voru samankomnir allskonar MH vinir og við stigum trylltan dans. Maður á að fara oftar á djammið í lágbotna skóm og skólafötum.

Svo gerði ég líka góðan samning fyrir jólin hehehehe. (leynimál)

Í gær fór ég í eitt próf í stjórnsýslurétti og kom út með tilfinninguna að ég hefði náð því, ný tilfinning svona í lagadeild. Ég vona bara að hún sé rétt.

Næstu daga ætla ég að vera mjög svo upptekin af því að læra skaðabótarétt, svona eins og ég er augljóslega núna.

Hérna kemur svo "áskorunin" sem ég tók þátt í og féll illilega á. En það er allt í lagi.
Tíundi dagur - Talaðu um gæludýrin þín
Ég fékk gullfisk í 9 ára afmælisgjöf. Hann lifði í rúm 11 ár. Ég fékk mér svo annan fisk þegar ég var svona 11 ára og hann lifði í 9 ár. (eeeyó sviss á tölum!) Ég sakna þeirra pínu. Það er greinilegt að ég er góð móðir. Þeir voru mjög fallegir, þegar búrið þeirra var hreint.

Ellefti dagur - Þrjár uppáhalds hljómsveitirnar mínar
Sko.
Ég segi Arcade Fire, Pheonix og Sigur Rós. Ég held að það sé hérumbil það eina sem ég hlusta á. Ég nenni ekki að vera tónlistargúrú. Og ég nenni eiginlega ekki að tala um þessar hljómsveitir, þær eru bara snilld.

Tólfti dagur - Hugleiðingar mínar um Harry Potter
Þessi spurning kemur á ótrúlegum tíma. Ég breytti nefnilega viðhorfi mínu til Harry bara í síðustu viku eða eitthvað. Ég var alltaf á móti honum, las fyrstu bókina þegar ég var 10 ára eða eitthvað, fannst hún leiðinleg og hélt ekki áfram að lesa. Var ekkert spennt fyrir þessum myndum og þessu æði öllu. Ég er ekki mikið fyrir svona ævintýrabókmenntir, get ekki lesið eitthvað sem getur ekki gerst í alvörunni. En svo ákvað ég um daginn að ég ætlaði að taka mig til og lesa þetta allt bráðlega, það er örugglega gaman. Og þá get ég verið með í umræðum stundum.

2010-11-13T17:30:00.002Z

Smá skammtur. Þetta er erfiðara en ég bjóst við.
Kveðjur af Háskólatorgi með 36.gr.sml., apríkósum, þurrkuðum bönunum og súkkulaðirúsínum.

Sjöundi dagur - Hvernig ég hitti fyrir blogger og hvernig það hefur breytt lífi mínu (lol)

Ég byrjaði að blogga rétt fyrir jólin í 8.bekk. Já krakkar mínir, ég hef skráð niður líf mitt í að verða átta ár. Ég bið ykkur, vinsamlegast, ekki um að lesa eitthvað eldgamalt. Það gerist ekki mikið vandræðalegra en það.
Í raun hefur þetta breytt lífi mínu, ég get núna flett aftur og séð hversu melankólískur, týndur unglingur ég var. Og allt þar á milli. Ég leik mér stundum að því að gá hvað ég var að gera fyrir akkúrat ári síðan eða tveimur. Það getur verið mjög gaman! Þótt facebook sé að miklu leyti komið í stað bloggs þá er það samt ekki alveg það sama, stundum langar mann að segja svo miklu meira.

Áttundi dagur - Ertu líkamsræktartröll eða letidýr?
Ég er klárlega líkamsræktartröll. Mér líður illa ef ég hreyfi mig ekki á nánast hverjum degi. Eftir að Víkingsliðið lagði upp laupana hef ég æft með Fylki B að jafnaði 2x í viku og svo keppum við við og við (vóhó mörg við!). Einnig byrjaði ég í Skokkhóp Vals og hleyp með þeim 2x í viku. Í síðustu viku prófaði ég að fara í þrektíma í íþróttahúsi Háskólans og það var mjög gaman, held ég haldi því áfram. Þá næ ég vonandi að fullnægja hreyfi-þörfinni og haldið áfram að vera bomban sem ég er.

Níundi dagur - Uppáhalds "meme" þessa daganna
Sko. Ég er ekki alveg inní þessu slangri, en LOL er að koma svo sterkt inn að það er ekkert grín. Ég LOL-a mjög mikið, af því það er mjög fyndið.

2010-11-08T17:22:00.003Z

Jii ég er bara alveg léleg! Það var nú einu sinni sunnudagur í gær samt...
Ég ætla bara að taka einn dag í dag. Ég þurfti nefnilega að keppa í gær og hvíla mig. Það var einstaklega erfiður dagur hehehe.
Svo vil ég afsaka hvað þessar myndir í færslunni hérna fyrir neðan eru stórar, blogger vill bara ekki leyfa mér að gera þær minni með góðu móti.

Sjötti dagur - Uppáhaldsárstíðin mín og hvers vegna
Sumarið, án efa. Sólin hún gleður, og fíflarnir, grænu laufblöðin og grasið. Allir verða svo brúnir og sællegir. Frí tekur við, með (mis)skemmtilegri sumarvinnu og almennu kæruleysi. Útilegur. Berir leggir í miðbæ Reykjavíkur kl. 04:57 án þess að finna nokkuð fyrir því. Hugmyndin um að maður geti allt og geti framkvæmt allt, því það er alltaf bjart og ekkert sem stoppar mann í því að gera hvað sem er, hvenær sem er.

Auðvitað hefur hver árstíð sinn sjarma. Þegar byrjaði að snjóa um daginn fékk ég svo góða tilfinningu í hjartað að mig verkjaði. Það verður allt svo friðsælt og gott.
En það toppar ekkert sumarið samt.

2010-11-06T15:05:00.005Z

Sökum anna í gær, þegar ég tók þátt í ræðukeppninni OratorOratorum (og uppskar 3.sætið) þurfti sá póstur að bíða þangað til í dag.
Þið fáið þá bara tvo í dag.

Fjórði dagur - Nánustu vinir mínir
Ég er náttúrlega ekki alveg eins og allir aðrir. Ég er nefnilega mjög opin kona, á mér fá leyndarmál og burðast ekki með mig og mitt ein út í horni. Þannig á ég marga nána vini, eða allavegna frá minni hlið. Svo eru ekki allir jafn mikið að deila hlutum með mér.

Ég myndi segja að
Gyða Lóa Ólafsdóttir, Ásdís Ólafsdóttir og Dóra Hrund Gísladóttir væru mínar nánustu vinkonur. Án þess þó að á nokkurn sé hallað. (eru svona hlutir ekki bara gerðir til leiðinda?)
Þær voru allar með mér í MH.

Gyða er ein skemmtilegasta stelpa sem ég þekki, henni finnst ég líka rosalega fyndin sem er mikill plús. Hún kemur heim til Íslands eftir bara nokkra daga eftir rúma árs útlegð í Bretaveldi. Ég get ekki beðið!

Gyða Grínari eins og ég vil kalla hana.

Ásdís er ótrúleg kona. Hún er svo klár og skemmtileg og jákvæð.

Við erum brún krútt, og þarna sést Kristel (sem er alveg megasega næs)

Dóra er listakona. Hún kann svo ótrúlega margt sem ég kann ekki. Mér þykir rosalega vænt um hana.

Við, búnar að sjæna okkur fyrir venjulega helgi.

Ég á samt svo margar góðar vinkonur. Úr MH eru Eygló, Guðrún, Rakel og Þórey mjög góðar vinkonur mínar. Og svo margar í lögfræðinni sem eru snilld. Og í lífinu bara. Það er erfitt að gera svona lista.

Fimmti dagur - Þrír uppáhalds litirnir mínir
Grasgrænn er uppáhaldsliturinn minn. Ég veit ekki alveg af hverju, kannski af því liturinn tengist sumrinu.

Fjólublár hefur alltaf höfðað til mín, og var lengst af uppáhalds liturinn minn. Af hverju á maður annars uppáhaldsliti? Þetta er svolítið svona eins og ástin, maður veit ekki alveg af hverju manni líður svona en manni bara gerir það. Og getur í raun engu um það ráðið!

Ef glimmerlitað, þ.e. fjöldamargir litir sem sindrar á, væri litur þá væri það uppáhaldsliturinn minn. Ég er svo glysgjörn að það er ekkert grín! Ég hef alltaf verið það, ég gæti horft á glimmer-gjafapappír allan daginn án þess að leiðast.

2010-11-04T16:13:00.003Z

Þriðji dagur - Uppáhaldssjónvarpsþættirnir mínir
The OC. Það mun aldrei neitt koma upp á mili mín og krakkanna í Orange County. Ég á allar seríurnar, og hef horft á þær oftar en einu sinni og oftar en tvisvar.
Ég þrái Ryan. Þrái hann.

2010-11-03T15:53:00.004Z

Annar dagur - Talað um líkamsgöt og húðflúr
Ég er bara með tvö, mjög venjuleg, göt í eyrunum. Ég fékk þau þegar ég var svona 6 ára og það var vont. Ég fékk eyrnalokka með steini afmælismánaðar míns, og þar sem ég á afmæli í janúar litu þeir út fyrir að vera svartir en í ákveðnu ljósi sást að þeir voru dökk rauðir. Ég vildi að ég hefði átt afmæli í júlí og fengi heiðgræna steina.
Þegar ég var í gagnfræðiskóla langaði mig í annað gat í eyrað, svona fyrir ofan hitt. Ég er mjög fegin að hafa ekki fengið mér það í dag.
Mig langar eiginlega ekki í húðflúr. Mér finnast þau kjánaleg, svona eins og millinöfnin. Þ.e. kjánaleg af því að þau þurfa alltaf að þýða eitthvað og hafa svo stórkostlega merkingu fyrir aðilann. Ég myndi bara fá mér regnboga eða eitthvað.

2010-11-02T15:02:00.002Z

Þetta er eitthvað svona grín sem margir á Tumblr gera. Ég er ekki þannig kona, svo ég ætla að gera þetta á Glamúrgellunni. Aðallega til að vekja mig aftur til lífsins, og hafa svona fastan punkt í tilverunni.
Prófalestur fer þannig séð líka að fara að hefjast og þá er svo ótrúlega gott að geta átt sér internet-afþreyingu.

Fyrsti dagur - Millinafn og hvað mér finnst um það
Ég á ekkert millinafn og er mjög ánægð með það. Ég er eiginlega á móti millinöfnum.
Það væri ógeðslega asnalegt ef ég héti Brynhildur Dís Bolladóttir eða eitthvað. Einu sinni langaði mig reyndar að heita Brynhildur Ljósbrá, en það er önnur saga.

2010-10-22T09:47:00.002Z

Mig dreymdi ógeðslegan draum í nótt, með ógeðslegum manni. Oj.

Í kvöld geri ég mig fína, fer í fínan kjól og set á mig fína eyrnalokka. Og drekk vín, mikið vín. Hátíðarkokkteill Úlfljóts trítar mig.

Lífið sko, það getur breyst.

2010-09-23T13:40:00.002Z

Þessi vetur byrjar aldeilis örðuvísi en sá síðasti.
Á afar dramatískan og langdregin hátt komst niðurstaða í mál meistaraflokks kvenna í Víkings og við vorum lagðar niður. Það tók mig og tekur mig í raun enn tíma að jafna mig á þessu, það var mjög skrítin tilfinning að spila með stelpunum í síðasta sinn. Og nú eru þær farnar í ný lið, orðnar bláár og gular og grænar og ég veit ekki hvað og hvað.
Þarna komu allsvakaleg tímamót í lífinu og ég fór að velta fyrir mér hvað ég ætti að gera. Ég er í raun ekki komin að niðurstöðu en æfi allavegna núna 2x í viku með "old girls" liði hjá Fylki og fer út að skokka nokkuð reglulega. Það er ljóst að ég ætla ekki að detta í spik, en nennti samt ekki að ÞURFA að mæta á æfingu 5-6x í viku og mega ekki bragða vín allan veturinn.

Lögfræðin fór heldur rólegra af stað en ég átti von á, sem er bæði gott og vont. Það er gaman að eyða deginum á Háskólatorgi og geta farið í margar pásur og talað við allskonar fólk, en á hinn bóginn er erfitt að koma sér að verki og liggja yfir doktorsritgerð Páls Hreinssonar.

Ef háskóli gerir mann ekki að alkóhólista, þá veit ég ekki hvað. Ég sé ekki fram á að hætta að neyta áfengis í miklu magni fyrr en í fyrsta lagi svona við 25 ára aldurinn. Ath. í fyrsta lagi. Þannig að það er nokkuð ólíklegt.

2010-09-08T17:19:00.002Z

Berlín var góð, stórgóð.
Þegar hurðin að íbúðinni glæsilegu við Stübbenstraße hafði loksins verið opnuð, eftir heimsókn lásasmiðs með bor í hönd, hófst fjörið. Við torguðum fjórum stórum súkkulaðiplötum á þremur dögum. Við fórum í Edeka á horninu þar sem Veltins Curuba bjór var seldur og ég fékk nostalgíukast og heimtaði að a.m.k. ein kippa væri keypt, enda kostar bjórinn sama og ekki neitt. Við ákváðum svo að drekka Berliner Kindl, fyrst við værum nú í höfuðstaðnum. Við borðuðum Babybel ost, sólkjarnabrauð sem er gott fyrir meltinguna, jógurt-rjómaost, alvöru skinku, Joghurt and der Ecke o.fl. í morgunmat. Við borðuðum góðan mat á indverskum veitingastað í Kreuzberg með endalausum kokkteilalista fyrsta kvöldið okkar, dugðum þó bara í tvo því ferðalög taka á. Eftir langan og strangan verslunardag á Kudamm var gott að fara á hinn fornfræga veitingastað McDonalds, en þar veit maður jú alltaf að hverju maður gengur. Minnismerkið um gyðinga sem létust í stríðinu er (kannski óþarflega?) skemmtilegt. Tilvalinn staður til prófílmyndatöku.
Mounsier Vou (eða eitthvað) er trylltur víetnamskur veitingastaður í Mitte, þar sem glærar súpur hafa allskonar brögð og maturinn smakkast stórkostlega.
Kebab á 2€ á svölum íbúðar þar sem hátt er til lofts og vítt til veggja getur ekki klikkað. Hvað þá ef biólógískt hvítvín er í boði eftir á, sem og romm og amaretto, allt keypt á kúk og kanil í stórmörkuðum. Facebook-grín klikkar aldrei, statusar dagsins mikilvægasta verkefnið. Komast að því að gamlir vinir búa í borginni stórkostlegu, fara í heimapartí með Þjóðverjum og fá rauðvínslegnar tennur gerist ekki betra.
Ný týpa á leið á djammið á úti-bar sem hafði þó týnt blómunum sínum, semi-Kaffibar Berlínar og myndarlegir menn. Annar í kebab, nema fyrir eina aðeins ölvaðri. Samtal í leigubíl og svo "þögn. ÞÖGN. Ég þarf hljóð, annars æli ég" og svo stuttu seinna "hann er að hlusta á Björk".
Þynnkustund á sunnudegi, beyglur og bíó, símtal. Furðuleg mynd! Ítalskur, huggulegur veitingastaður í Kreuzberg með þýskum manni sem reyndist vera töluvert eldri en hann leit út fyrir að vera. Svona 10 árum allavegna.
Lokadagur verslunar, hverfisveitingastaðurinn, nóg að pakka og þrífa.

..og auðvitað Mezzo Mix og Curry-Würst og Hanuta. mmm!

Lífið snýst jú aðallega um mat í útlöndum, er það ekki?
Allavegna svona fyrir utan besta félagsskapinn, með nýjum vinkonum, í nýrri borg.

Ég varð ástfangin af borginni og þangað vil ég fara. Þýskaland er mitt fyrirheitna land, svo mikið er víst.
Finn svo vel að ég er eldri, vitrari, þroskaðri, skemmtilegri o.s.frv. Búin að leggja einhverja grímu sem allir virðast taka einhverntímann upp frá mér, fyrir þónokkru síðan.

Við heimkomu fór skólinn á fullt, eða svona semi fullt miðað við síðasta ár. Maður er nú orðinn svo reyndur. Ég læri sennilegast jafn mikið og ég er í pásu, enda svo margir til að hitta og ræða við um daginn og veginn.
Lífið er þannig að komast í fastar skorður, en þó eru hobbíin í upplausn. Það kemur allt vonandi í ljós sem fyrst og ég lít bara björtum augum fram á veginn, því þegar einar dyr lokast opnast aðrar - þegar eitt hobbý hættir er tækifæri fyrir eitthvað nýtt og spennandi.

2010-08-25T01:19:00.003Z

Okei. Síðan ég kláraði vinnu er ég búin að hanga mjög mikið með Atla bróður mínum sem er búinn að vera heima s.l. mánuð. Tvær vinkonur hans frá Montreal, þær Paige og Julia voru hér og við gerðum allskonar skemmtilega hluti, fórum t.d. í túristaferð á Gullfoss, Geysi og Þingvelli, fórum á djammið og fórum í svett! Já svett! Það var ótrúleg upplifun. Ég vissi ekki að ég gæti svitnað svona mikið, ég vissi ekki að þessir menn væru til og að til væru svona hús. Húðin mín er mjög mjúk og mig langar helst að njósna um gæjana sem sjá um þetta.

Ég fór á eitt Réttó-reunion um daginn sem var gaman, mér leið samt svolítið eins og ég hefði hitt alla bara í gær. Með tilkomu facebook virðist þetta kannski vera styttri tími þar sem maður fylgist með mjög mörgum í sínu daglega amstri í gegnum netheima.

Menningarnótt var frábær. Vá hvað ég var ótrúlega glöð og hamingjusöm með elsku bestu vinkonum mínum þeim Dóru og Rakel þegar flugeldasýningin átti sér stað. Mörg góð orð voru sögð það kvöld. Ég elska þær.

Nú er kl. að detta í hálftvö aðfaranótt miðvikudags sem þýðir bara eitt - ég legg af stað í reisu eftir þrjá tíma. Ójá!

Auf Wiedersehen!

2010-08-21T00:32:00.003Z

Ég er einlæg. Einlæg í lífinu. Ég hef orðið það enn meira í seinni tíð þegar ég hef áttað mig á því að ég kann virkilega að meta það í fari annarra og míns sjálfs. Mér finnst allt betra við það að koma hreint fram, segja það sem maður vill segja, vera sá sem maður er.
Ég verð ótrúlega fljótt hrifin, hugfangin af hugðarefnum sem og mönnum. Mikið hef ég oft rekið mig á hvað það getur verið sárt og erfitt. Höfnun er alltaf erfið, sama hversu smá hún er, þannig erum við bara gerð. Samt er hjartað alltaf úti, alltaf opið, jafnvel galopið. Og alltaf verð ég jafn harðákveðin í að loka því þegar það brestur, en opna það svo alltaf jafnóðum.
Ég er alvarlega dottin í rómantíska gírinn, en hef litla sem enga ástæðu til þess. Ég er enn á því að He´s just not that into you sé frábær mynd, ótrúleg mynd. Ég þarf að lesa bókina. Ég er eins og karakterinn Gigi. Það er svolítið skrítið að horfa á það. En eins og hún segir, hún vill frekar vera eins og hún er, opin og einlæg heldur en lokuð þannig að enginn kemst neitt innfyrir og fær þ.a.l. aldrei höfnun, en verður heldur aldrei hrifin.
Ég er búin að vera að hugsa svo mikið um þetta undanfarið, þetta tekur á líkama og sál og gefur manni ekki mikið til baka. Ekki alltaf allavegna. Hversu oft hef ég hugsað að ég vildi að ég væri öðruvísi, vildi að ég væri lokaðri, vildi að ég væri rólegri, vildi að ég gæti bara lokað þetta svolítið inní mér alltsaman. En ég get það ekki, ég hef margreynt. Svona er ég, svona mun ég verða, svona vil ég vera (eftir alla þessa íhugun)
Ég vil segja "ég er skotin í þér" ég vil spyrja asnalegra spurninga, ég vil fá að vita hvernig hlutirnir eru, ég vil senda ástarbréf, ég vil vera skotin.

Ohh. Klukkan er margt, ég er með kvef, ég er að skrifa þetta í óráði. Kannski mun ég hugsa þegar ég vakna að ég hefði ekki átt að ýta á takkann sem getur fært alheiminum þessar hugsanir, en svo hugsa ég strax á móti "en af hverju ekki, ég er einlæg og mig langar svo að deila þessu með einhverjum"

Ég er samt ekki skotin í strák núna. Eða þið vitið.

2010-08-17T10:32:00.002Z

Síðasti vinnudagurinn. Síðasti ógeðslegi kaffibollinn. Síðustu þýðingarnar.
All the Lovers með Kylie er komið á fóninn til að starta þessum degi almennilega.

Fór á Inception í fyrrakvöld. Hún var góð, en maður verður að sjá svona hæpaðar myndir fyrr.

Fór á Vakt í gær. Það var skemmtilegt, mjög mikið pælingarnar sem maður er í á fyrsta ári í lögfræði, þegar maður þarf allt í einu að fara að hugsa um hvort hvert tilvik beri að meta algjörlega eftir aðstæðum eða hvort fordæmi skipti máli o.s.frv.
Við Eygló tókum svo ísbíltúr, mjög góðan. Það er svo gott að eiga góða vini.

Eins gott að ég verði til í þennan skóla að loknu vikufríi á Íslandi (hver vill gera einhverja sveita-snilld??) og vikufrí í Berlínarborg.

(er augljóst að ég hef ekki um neitt mjög margt að hugsa? Ég er náttúrlega að sleppa öllu strákaveseni svona á alnetinu. Það væri efni í langt blogg. Mjög langt.)

2010-08-12T10:19:00.002Z

Það styttist í lok vinnunnar. Flestir klára á morgun, ég á þriðjudag. Það verða örugglega tveir skrítnir dagar þegar allir nemarnir eru farnir. Það er skemmtilegra núna í vinnunni en oft áður þar sem ég er að leggja lokahönd á verkefnið, fínpússa og laga. Ég kann að meta svona dútl-vinnu.
Það er líka pínu notalegt að hafa rigningu í dag, sólin er búin að skína undanfarið og ég hef reynt að fara út sem mest ég má í vinnunni en í dag hjúfra ég mig uppvið skrifborðsstólinn og nýt þess að geta tikkað við það sem búið er.

Ó hvað ég hlakka til að sofa út! Og fara til Berlínar. Frábært að enda sumarið svona vel. Ég trúúúi því samt ekki að það sé að verða búið, ég er greinilega að eldast þar sem tíminn flýgur áfram (nema í vinnunni) og þráða sumarið er búið. Nýr og spennandi vetur tekur við með nýjum áskorunum og nýju fólki.

Sumarið hefur farið mikið til í starf fyrir Röskvu og mætti segja að við séum að gera kraftaverk. Það er ótrúlega gaman þegar gengur vel. Nóg af spennandi verkefnum sem bíða sem þoka réttindabaráttu vonandi í rétta átt. Það er alltaf eitthvað nýtt sem tekur við og málin hætta aldrei.

2010-08-03T13:54:00.004Z

Ó þvílík helgi! Hún var svo sannarlega ævintýri líkust.
Við Kristel settum met í að vera fljótar í Ríkinu og Bónus, drifum okkur í Stykkishólm þar sem Baldur beið þess að flytja okkur yfir Breiðafjörð. Strax um borð í bátnum fann ég hvað þetta myndi verða góð helgi, hamingjuskrækir bárust með hafgolunni, bjórdósirnar frussuðu og samtíningur af fólki var samankominn á þilfarinu.
Á bryggjunni í Flatey tóku kærir MH-strákavinir á móti okkur, án þess þó að vita að við öll værum um borð.

Við fórum á Spaðaball og dönsuðum við balkanmúsík, Birkir klifraði upp hættulegt mastur, horfðum á dýrðlegt sólarlagið við kyrran sjóinn, ég svæfði mann.
Vöknuðum við súrefnisskort í sólböðuðum tjöldum, lágum í sólbaði, drukkum kaffi og stukkum í sjóinn af bryggjunni. Já, ég líka! Ég mun lifa á því næstu árin að hafa þorað. Lágum í leti og grínuðum. Grilluðum samlokur á einnota grilli, Hlölla-Birkis-style (osturinn yfir skinkunni á grillinu), fórum í draugaskipið og kirkjuna og bókasafnið, drukkum meira kaffi og létum sólina sleikja okkur. Reyndum að taka sem mest af profile-material myndum og hægt var. Grilluðum pulsur og hrefnukjöt og folaldakjöt og hamborgara. Spiluðum ultimate frisbee sem er skemmtilegast í heimi. Fórum mis snemma að sofa.

Stutt eftir af vinnu (guði sé lof!) og Berlín handan við hornið. Stutt eftir af sumrinu, en samt nóg. Ég ætla að njóta daganna sem eftir eru fram í ystu æsar.

Þvílík hamingja, þvílík gleði.

2010-07-30T23:58:00.002Z

Ásdís Ólafsdóttir góðvinkona mín dregur mig á vit ævintýranna í Flatey á morgun. Þar er spáð frábæru veðri og stuð á Spaðaballi á laugardagskvöldi. Það ræðst hvort við verðum eina eða tvær nætur þar, eina þar og aðra annars staðar eða bara eina. Engar áhyggjur af neinu.
Mikið er gott að vera í sumarfríi.

2010-07-29T10:39:00.002Z

Það þarf svo lítið til að vekja upp hamingjusting í brjósti mér þessa daganna,

að hlaupa úti á stuttbuxum og stuttermabol um áttaleytið á sumarkvöldi og finna lyktina af gróðrinum kveikir hjá mér bros og yfirþyrmandi gleði í hjarta.

Að kaupa mér gott kaffi í Kvosinni eða á Te&kaffi, eins og íslatte með heslihnetusýrópi, lætur mig gleðjast yfir því að það sé til eitthvað betra í þessum heimi en ógeðið sem kemur úr ráðuneytiskaffivélinni.

Að lesa góðar bækur, sem fá mig til að vilja verða fyndnari, betri, skemmtilegri kveikja í mér neista um að geta stanslaust bætt mig í lífinu.

Að fara til Berlínar, með tveimur eðalkonum, borða kebab og Bratwurst, drekka ódýran bjór, tala yndislega þýsku, dansa, gleðjast. Óvá!

Að eiga rúmlega þriggja daga helgi framundan, með engum plönum. Dragið mig í ævintýri!

2010-07-26T15:49:00.002Z

Sumarvika!
Te hjá Ásdísi þar sem ég sagði allskonar fyndið, og ákvað að skrifa bók.
Ótrúlega skemmtilegur fótboltaleikur þar sem mínir menn unnu sætan sigur. Kveðjuboð fyrir elsku Gyðu Lóu þar sem dans var stiginn og vín drukkið. Miðnætursund sem minnti meira á Samfés 2010 en var samt svo óskaplega gott. (enn betra þegar ég komst að því að ég borgaði bara 180 kr. útaf Kortinu, en ekki 1000 kr!)
Stúdentaráðsliðar og nefndarmeðlimir allra fylkinga hittust í partí, Sindri splæsti í allskonar skot og við deildum hjartans málum. Tryllt dans-session á Kofanum.
Strandhandboltamót í frábæru veðri. Alltaf jafn gaman, flottir búningar, brunasár á fótum. Partí á B5 með kærum vinum, tónleikar á Faktorý með öðrum kærum vinum og djammið eins og vera ber.
Brunch á Vegamótum með Kristel og Erlu Guðrúnu þar sem draumar, strákar og útlandaplön voru rædd. Dottað með bók í hönd.
Það er gott að vera hálf-ábyrgðarlaus, koma bara í vinnu og skilja hana eftir þar. Hugsa um allt annað að loknum vinnudegi.

Er eitthvað betra en þetta?
Jú - Atli kemur heim í kvöld!
Lífið er gott en Brynhildur er attending en mætir ekki. (dulin skilaboð)

2010-07-22T00:09:00.002Z

Vinnan, ágæt.
Lífið, fínt.
Sumarið, hefur verið betra.
Lærin, aldrei verið stærri.
Menn, fáir.
Hugmyndir, ekki nógu margar en þó ein eða tvær í startholunum.
Lunga, mjög skemmtilegt. Góður félagsskapur, fallegt fólk, yndislegur staður, klassa rigning (hverjum er ekki sama um Spánar veður í Reykjavík?), skemmtilegar hljómsveitir og kærkomið frí frá erli borgarinnar.

Ég finn fyrir mun á mér sem ég er að vinna í að breyta til betri vegar. Hlakka til að vera hamingjusöm og ekki með þyngsli fyrir brjósti. Stundum er erfitt að finna tilfinningarnar sem mann langar að finna fyrir, en það þýðir ekkert annað en að brosa og líta björtum augum fram á veginn, með jákvæðnina að vopni.

2010-06-30T10:16:00.003Z

Ég hlakka mikið til að setja í mig nýju linsurnar mínar, en veit að um leið og ég tek þær upp mun ég ekki vilja ganga með gleraugun mín þar sem munurinn þar á milli er svo mikill. Áfram léleg sjón!

Nú sit ég í vinnunni, í oggu pásu og nýti hana í að googla "sviti". Ég þarf að komast að hinu rétta í þessu máli, hvenær á leiðinni til góðs forms maður byrjar að svitna meira. Ég er nefnilega eiginlega ekki fær um að labba upp stiga án þess að kófsvitna - vegna góðs forms (vona ég ehh).

Já ókei, búin að lesa eitthvað - ég er ekki enn viss í minni sök.

Mér virðist sem allmargir séu að fara út á land um helgina, ég kannski skelli mér eitthvert aðfaranótt laugardags.
Síðustu helgi fór ég í Röskvu útilegu, sem var snilld. Ég var reyndar buguð kona á einum tímapunkti þegar ekki kviknaði á einnota grillinu, við vorum dauðsvangar og svínakjötið kalt og hrátt. Þá kom indælisfólk okkur til bjargar og lánaði okkur grill svo við fórum saddar og sælar út í nóttina. Ég var einlæg þessa nóttina, eins og marga aðra daganna.
Afmæli Tótu var svo haldið með pompi og prakt á laugardeginum, fór á Kaffibarinn og beið eftir einhverju sem ég vissi ekki almennilega hvað var. Fór heim.

Nei nú fer ég að vinna. Þetta er líka endasleppt.

2010-06-22T09:55:00.000Z

Þessi maður kann svo vel á melankólíuna, nostalgíuna og feel-good lífið (elska svona enskuslettu hugtök)

Jónsi - Animal Arithmetic

Wake up, cut my hair
Making food disappear
Riding bikes, making out
Elephants run you down

You and I run away, blushing cheeks
Howling wolves, colourful fireworks

Every time, everyone, everything's full of life
Everyday, everywhere, people are so alive

We should all be (Oh Oh Oh) alive!
We should all be (Oh Oh Oh) alive!

Horfandi, þegjandi, tala við, skríðandi
Dreymandi, strjúka af, koma við ekki má
Mála á líkama, spilað á renglandi
Hlaupandi! Leikandi!

Get it on, let it out, fucking and spúandi
Get it on, let it out, fucking and kæfandi

We should all be (Oh Oh Oh) alive!
Exist all in love, in life!
We should all be (Oh Oh Oh) alive!
Let's not stop, let's grow and live!

I see you colourful : I see you in the trees
I see you spiritful : You're in the breeze
I see it in your hands : Tree fingers draw a beam
I see you in the sand : Roll down the stream

I see you in the trees : I see you colourful
I see you in the breeze : You're spiritful
Tree fingers draw a beam : I see it in your hands
You're rolling down the stream : You're in the sand

I see you colourful : I see you in the trees
I see you spiritful : You're in the breeze
I see it in your hands : Tree fingers draw a beam
I see you in the sand : Roll down the stream

I see you in the trees : I see you colourful
I see you in the breeze : You're spiritful
Tree fingers draw a beam : I see it in your hands
You're rolling down the stream : You're in the sand

I see you colourful : I see you in the trees
I see you spiritful : You're in the breeze
I see it in your hands : Tree fingers draw a beam
I see you in the sand : Roll down the stream

2010-06-20T22:16:00.002Z

Ég er að upplifa góða-melankólíu þessa daganna. Þið vitið, langanir og þrár, vonir og væntingar, lífið og tilveran; allt að dynja á manni og maður hugsar og er ekki endilega glaður en alls ekki leiður heldur, en er bara svolítið og finnur allskonar tilfinningar.
Ég kann ágætlega við þetta ástand, í einhvern tíma.

Fyrsta alvöru vinnuvikan byrjar á morgun, ég vona að það verði gaman og gefandi.

Það er rosalega gaman að djamma á sumrin maður, léttklæddur og áhyggjulaus.
Hjaltalín og Sinfó byrjuðu föstudagskvöldið mitt á alveg hreint magnaðan hátt, ég táraðist meira að segja oftar en einu sinni. Rúmið hennar Dóru var partístaður kvöldins og þar sátum við nokkur og töluðum um lífið og tilveruna.
Laugardagur fór í að horfa á konunglega sænska brúðkaupið og fótbolta. Átti góða stund með kærum vinkonum með bjór við hönd og við kíktum á Kaffibar allra landsmanna sem trítaði okkur vel sem fyrr.

Hlustið á þetta lag.

Ástarkveðjur,
hamingjusama (en samt ekki, útaf melankólíuni skiljiði) stelpan.

2010-06-17T15:22:00.002Z

Ferðalagi er lokið.

Ég sit hér fyrir framan sjónvarpið og kíki með öðru auganu á einn af fótboltaleikjum dagsins á 17.júní og gæði mér á þýskum veigum. Morguninn var hefðbundinn, en ég er með smá útlandaþreytu í mér og hef meiri löngun til að slaka á fyrir framan sjónvarpið en hitti blöðrufjölskyldur niðrí bæ.

Nú hef ég prófað að ferðast sem Bandaríkjamaður, það olli mér ekki miklum vandræðum þótt tékk-inn vélin á Kastrup hafi ekki viljað samþykkja "Brynhildur Bolladottir Hedinsson" sem "Brynhildur Bolladóttir". Guði sé lof fyrir mannfólkið.

Í Madrid skein sólin, ég var berleggjuð í stuttum kjól á kvöldin, borðaði klassa tapas í boði Euroshareholders, fór í ótrúlega flotta íbúð við götuna Alcala með útsýni yfir borgina hjá mega lögfræðing þar í borg, fór í móttöku í þessu húsi (án djóks!). Hitti Halldór Armand og verslaði.
Ég keyrði svo með foreldrum mínum upp Evrópu - stoppuðum í San Sebastian, Bilbao, Biarritz, Metz, Chablis (þar sem ég keypti mér vínflösku og heyrðist á móður minni að hana væri farið að lengja eftir tengdasyni þar sem hún stakk upp á því að ég byði einhverjum heim með mér að drekka vínið), kíktum á mylluna í Commisey þar sem við dvöldum fyrir nokkrum árum, gistum í Mosel dalnum í típísku þýsku húsi og borðuðum Schnitzel, fórum í óvænta heimsókn til Goddelsheim og ég fékk 0,7 l. af Waldecker Sport sem ég sýp á í augnablikinu og brunuðum svo til Flensburg. Þar var ógeðslegt veður, en ég fékk mér Bratwurst sem var snilld.

María Lára varð stúdent og við samfögnuðum, keyrðum svo til Kaupmannahafnar þar sem ég flaug til Lundúna.
Það var alltof gaman að hitta Gyðu Lóu, eins og við hefðum sést síðast í gær og nú verður enn erfiðara að vera án hennar. Steindór var með skegg, sem hefur aldrei áður gerst. Lífið var gott.

Í flugvélinni á leiðinni heim varð ég hálf meyr við að hlusta á Heartbeats. Hlakka til að taka á móti sumrinu núna, í nýrri vinnu í félagsmálaráðuneytinu eins og alvöru kona. Við Gyða undirbjuggum mig vel fyrir þetta nýja tímabil lífs míns. Ég ætla að horfa á "New Era" OC þáttinn áður en ég byrja til að undirbúa mig enn frekar. Ég mun vera svolítið -með allt á hreinu og í tösku- týpan. Og sæt. Mjög mikilvægt.
Ég er leið yfir að yfirgefa Póstinn, mjög leið. En hitt er líka spennandi og nýtt.
Nú vantar ekki margt í lífið, bara nokkrar útilegur og sumarbústaðaferðir, vinkonugrín og kannski mann.

Ég ætla að reyna að vera dugleg að hjóla í vinnuna sem er í miðbæ Reykjavíkur. Þá get ég kannski tekið smá Gyðu&Bretana á þetta og fengið mér drykk eftir vinnu, svona rétt áður en ég mæti á æfingu.

Ég ætla að slaka á - ég er ekki enn búin að venjast þeirri tilfinningu að þurfa ekki að gera neitt, þurfa ekki að læra. Ég get gert það sem ég vil við tíma minn, merkilegt sem ómerkilegt.

2010-06-03T00:56:00.003Z

Eftir nokkra tíma hitti ég Evrópu.
MADRID - FLENSBURG - LONDON
Þrjár mismiklar stórborgir.

Hlakka óendanlega til að tala þýsku og versla mér allskonar. Hlakka sem enn meira til að hitta elsku bestu Gyðu Lóu!

Svefn kallar. Síðar.

2010-05-26T23:38:00.002Z

Það er mjög erfitt að vera í sumarfríi frá skólanum - ég hef svo mikið að gera að ég gef mér varla tíma í að anda. Þessi verkefni felast þó aðallega í því að fara í sund og hanga á Austurvelli. Það er það versta við það þegar það er svona yndislega gott veður, maður hefur ekki tíma í að gera neitt annað en að vera úti. Herbergið mitt lítur út eins og ruslakompa, bloggið er í lægð, Facebook er jafnvel í lægð, bækur standa í hillunni ólesnar o.s.frv. o.s.frv.

Þessa punkta skrifaði ég til að minna mig á hvað ég vildi ræða:
Helgin.
Sundferð.
Lífið.
Utanlandsferð.
Framtíðar-sumarplön.
- hefst ég þá handa. (misvel samt)

Hvítasunnuhelgin er fyrsta ferðahelgi sumarsins. Fyrsta almennilega djammhelgi sumarsins líka?
Dóra Hrund, mín góða vinkona, opnaði MYNDLISTARSÝNINGU á föstudagskvöldið. Myndlistin var frumstæð. Hún var að velta fyrir sér list. Og rými. Og hvað gallerí væru. Afraksturinn var stórglæsilegur.

Á laugardag vorum við Ásdís búnar að plana vinkonugríndag. Hann hófst með brunch í garðinum á Melhaga (sangría, heimabakað brauð, kaka..), gönguferð í miðbæ Reykjavíkur þar sem ljósmyndaverkefni voru leyst (mynd með róna, frægur, kynþroski, nafn á hópinn, óviðeigandi, sveitt o.s.frv.), áfengi drukkið og tjillað á Austurvelli með barninu í blómabeðinu. Gengið aftur vestur, stoppað í leikjum við Þjóðarbókhlöðuna og skálað á svölum Hótel Sögu meðan horft var yfir borgina okkar. Sund í Vesturbæjarlaug og hamborgaragrill. Danskennsla. Partí.
Við héldum svo í bæinn og keyptum okkur dýra kokkteila á B5. Hópurinn varð viðskila eins og við var að búast og ég slæddist inn á Kofann þar sem Birkir Blær, Sindri, Gabriella, Fannar og fleira gott fólk var í trylltum dansi. Bjarni Fritzson gaf mér lite-bjórinn í gleri sem vinur hans hafði keypt handa honum. Fór með laganemunum neðar í Austurstræti og endaði á að sitja á Ingólfstorgi. Pissa. Horfa á sleik. Fá heimsókn frá Austur-Evrópu manni. Borða Habibi. Hitta Borgarnes menn. Fara í kapellu lífsins og ræða um lífið, tilveruna, guð og mig með séra GUÐmundi. Faðir minn náði í mig að morgni sunnudags kl 8 á tröppur háskólans.
Ég hef sjaldan verið jafn hamingjusöm og þennan sunnudag. Með visku í hjarta.

Sunnudagskvöld var líka djammkvöld. Geðveikt lífefnafræðingspartí hjá Röskvu-Margréti þar sem við sungum hástöfum. Snilld. KB lífsins. Gott veður.

Mánudagur. Sundferð í Breiðholtslaug þar sem ég hlustaði á tvær stelpur í 9.bekk tala saman. Það var ótrúleg upplifun. Ég vildi að ég gæti hlustað oftar á þær, þær minna mig á erfiða tíma þar sem sjálfsálit og sjálfstraust vantar sárlega í lífið. Og mann langar í gat í tunguna og fiðrildatattú, en er of hræddur um hvað öðrum finnst.

Pósturinn trítar mig vel sem fyrr. Ég er sjaldan hamingjusamari en einmitt þegar ég er í vinnunni. Ég velti því stundum, í alvöru, fyrir mér að verða póstkona að lífstíðarstarfi. Þá væri ég hamingjusöm kona. Í einhvern tíma allavegna.

Á fimmtudaginn í næstu viku, þann 3.júní, held ég af stað í ferðalag með foreldrum mínum til Madridar, Flensborgar og enda svo hjá Gyðu Lóu og Steindóri í Lundúnum. Ég er að reyna að finna mér tíma til að hugsa um þetta (mjög gott plan fyrir vinnudag morgundagsins) og hlakka meira til. Það er svo gaman að vera trylltur í eitthvað!
Ég ætla að versla fyrir allan peninginn og hef skrifað niður mjög svo ítarlegan innkaupalista.

Í sumar sýnist mér vera mjög svo meira en nóg framboð af allskonar partíum og glensi. Það er svo erfitt að velja og hafna. Lunga vs. Hítardalur?
Ég þarf að finna tíma fyrir garðpartí lífsins. Það verður einhverntímann í júlí.
Ég ætla allavegna að fara mikið útúr bænum. Það er svo gott að komast í sveitina stundum. Mjög spennt fyrir Kattholtsferð þessa sumars, hvenær sem hún verður.

Ég hef ekki gefið mér tíma til að fara á æfingar í þessari viku - það er nefnilega líka svo mikilvægt að tjilla og sinna vinum sínum sem hefur verið misvel sinnt í vetur í öllum laganáms-hamaganginum. Úr því verður bætt fyrri part næstu viku og þegar ég kem heim frá Evrópu.

Og já, ég náði öllum prófunum þessa önnina - sem þýðir að ég er snilld!

2010-05-07T00:37:00.001Z

a) Ég náði almennunni og því var fagnað vel og innilega. Lagadeild, halló!
b) Ég vildi að ég væri búin í prófum. Núna. Ég get ekki meir, og það er heil helgi eftir.
c) Ég ákvað að gerast hármódel í dag, og það tók u.þ.b. 14 tíma. 14 tíma sem hefðu átt að fara í heimspekilestur. En í staðin er ég með þrílitt hár og nýja klippingu.
d) Ég er mjög þreytt, en verð að vakna í fyrramálið og vera í 6.gír allan daginn.

2010-05-02T22:33:00.002Z

Á föstudagskvöldið fékk ég smjörþef af sumrinu, ég átti yndislegt vorkvöld í Reykjavík með vinum mínum Herði, Sissó og Möttu. Við örkuðum af Háskólatorgi í átt að miðbænum, kíktum inn á opnun kosningaskrifstofu Samfylkingarinnar þar sem Dagur B. sló á létta strengi (eins og honum einum er lagið!) og nutum veiga. Hungrið elti okkur uppi og við enduðum á Shalimar í Austurstræti þar sem við borðuðum besta naan-brauð lífsins. Sissó var skynsamur stúdent að loknum kvöldverði en tríóið hélt á Næsta bar þar sem mojito var á tilboði. Ég var komin heim kl 12.

Próflestur er mér ekki efst í huga, þótt eitt próf sé eftir þá er rúm vika í það og eftir svona svakalega törn eins og var hjá mér síðustu vikur þarf maður bara að verðlauna sig.
Ég vona svo sannarlega að ég uppskeri eins og ég hef sáð, vökvað og plægt undanfarið. Það kemur í ljós á morgun. Ég er strax farin að svitna.
Ég sit núna á "skrifstofunni" alein, í kyrrðinni, og þykist læra. Það er ágætt stundum að þykjast læra. Svo dottaði ég líka svona 3x í dag þannig að ég mun eiga í erfiðleikum með að sofna.

Atli bróðir minn er 25 ára í dag. Ég sakna hans. Mamma bakaði köku og pabbi keypti kruðerí í tilefni dagsins og hinir bræður mínir og fjölskyldur þeirra komu í kaffi. Gaman að halda afmælisboð án afmælisbarnsins.

Mér leiðist pínu. Eða nei, ég þarf bara að láta tímann líða. Ég ætla að vera hoppandi kát á morgun. Plísplísplís!

2010-04-26T11:29:00.002Z

Frá því í níunda bekk hef ég æft handbolta. Ég hef einstaklega gaman af því, skemmtilegri hreyfingu get ég ekki ímyndað mér og finnst hugmyndin ein um að hlaupa á hlaupabretti í sveittri íþróttarækt, innan um tug annarra sveittra einstaklinga hræðileg.
Ég hef aldrei verið neitt sérstaklega góð í íþróttinni, byrjaði seint að æfa og myndi ekki segja að ég hefði þetta "íþróttagen" í mér. Það skiptir mig þannig séð ekki höfuðmáli, heldur félagsskapurinn og hreyfingin og að ég hafi gaman af því sem ég er að gera. Auðvitað vill maður alltaf ná lengra í því sem maður er að gera, komast í liðið o.s.frv. en þarf líka stundum að líta raunsætt á hlutina og átta sig á því hvað það er sem maður vill helst í lífinu, og hvað eigi að vera hobbí.
Þess vegna er ég einstaklega ánægð að vera í félaginu mínu, Víking. Við erum ungar stelpur, vinkonur og félagar, sem erum að reyna að byggja upp lið svo að félagið komist einhverntímann á réttan kjöl og vakni upp af værum stórfélagsblundi.
Inn í mér brýst tilfinningin að ég vilji skilja eitthvað eftir mig hjá félaginu, ég vil fórna mér í að tapa öllum leikjum í efstu deild fyrir það eitt að yngri stelpurnar hafi eitthvað til að líta til, langi að halda áfram að æfa svo að einn daginn geti þær gengið upp í meistaraflokk, meistaraflokk sem þá er orðinn betri og getur att kappi við þær bestu.

Í vetur kepptum við við félög eins og Fram og Val, félögin sem voru að berjast um titilinn. Ég get ekki sagt að það hafi verið það skemmtilegasta sem ég hef gert, að tapa með 20-30 mörkum er ekki eitthvað sem maður vill gera oft á ævinni.
Munurinn á því að keppa við þessi lið var hins vegar mikill. Í Fram, þar sem eru tiltölulega ungar stelpur var viðmótið miklumun betra en í Val. Mér fannst eins og þær bæru vissa virðingu fyrir því sem við vorum að reyna að gera, skildu að einhversstaðar þyrfti að byrja og við værum virðingarverðar fyrir það. Þjálfarinn setti ekki alltaf sterkasta byrjunarliðið á móti okkur heldur leyfði óreyndari leikmönnum að spreyta sig, því hann vissi að þetta væri öruggur sigur og það gerði leikinn aðeins skemmtilegri fyrir okkur liðsfélagana.
Að spila við Val er ömurlegt. Þær eru mun fullorðnari en Framliðið, en svo miklu meiri vanvirðing og "besservisseraháttur" ef hægt er að kalla svo í handbolta. Það er keyrt á besta liðinu allan tíman, reynt að valta sem mest yfir okkur og engin grið gefinn. Ekki neitt. Leiðindaorð heyrast af bekknum þeirra o.s.frv.

Það er auðvitað ekki hægt að ætlast til þess að okkur væru gefin grið, alls ekki. En hins vegar myndi ég halda að þjálfari eins og Stefán Arnarson sem er mjög reyndur og vann líka fyrir Víking í mörg ár, myndi "hjálpa" okkur að byggja upp liðið, í stað þess að reyna að brjóta okkur niður. Það er betra og skemmtilegra fyrir alla að hafa fleiri lið í efstu deild, samkeppnishæf þurfa þau að vera sem við vorum alls ekki. En það eru takmarkaðir möguleikar til að byggja lið upp í jafn fámennu landi.

Þegar ég byrjaði að æfa handbolta kom það mér á óvart hversu gróf íþrótt þetta væri. Ég hef vanist því núna, en þó ekki að öllu leyti. Ég hef ekki þetta mikla dýrslega eðli í mér og á erfitt með að hamra andstæðinginn. Ég gæti aldrei kýlt neinn. Ég myndi aldrei láta orð eins og Anna Úrsúla gerði hér af mínum vörum falla, "Finnst aldrei leiðinlegt þegar maður nær að berja einhvern". Hún meinar auðvitað innan vallar, en ég veit ekki hvort þessi hugsun er sú sem ég vil að handboltamenn og konur hafi þegar leikur hefst.
Stella Sigurðardóttir var rotuð í úrslitaleiknum, ég tek það fram að ég sá ekki leikinn eða þetta atvik, en orðin sem Hrafnhildur Skúladóttir, leikreyndasti leikmaður íslenska landsliðsins í handbolta og "gömul" á mælikvarða handboltans eru ótrúleg. Í Fréttablaðinu í dag segir hún að þær séu grófar, en Fram líka og allir séu í andlitinu á öllum. En Fram liðið væli bara meira en þær. - Stella endaði á sjúkrahúsi með heilahristing eftir rot. Ég held að það geti ekki talist til væls eða aumingjaskapar.

Mér finnst handboltinn vera að stefna í mjög svo grimma átt, átt sem dómarar hafa ekki fullkomleg tök á. Stuttar umræður áttu sér stað við matarborðið heima hjá mér í gær þar sem Hlynur litli frændi minn hafði verið að keppa í 6.flokki á yngra ári í Vestmannaeyjum. Mamma hans talaði um hvað það væru rosalegur munur á þjálfurum, sumir segðu þeim að vera mjög grófir og markmiðið væri bara að vinna og vera bestir, aðrir að hafa gaman af þessu og spila innan marka leiksins. Þetta er erfið og fín lína þarna á milli og það er erfitt að dansa á milli þess að vilja vera með besta liðið og afreksmenn og svo að hafa bara gaman af þessu. Ég held að í 6.flokki verði að gera þá kröfu að hafa gaman en líka metnað.

Hugleiðingar um handbolta búnar í bili, og ég tek það fram að þetta er algjörlega mín skoðun en ekki eitthvað sem Víkingsstúlkur, þjálfarar eða starfsmenn þar hafa rætt. Minn hugarburður, mín hræðsla við það að labba inn á völlinn og eiga von á því að vera lamin niður.

2010-04-19T12:27:00.000Z

ÉG ER AÐ TJÚLLAST.
Ég get ekki borðað. Ég er samt bara spennt, ekki stressuð. Þetta verður ótrúlegt, 18 einingar koma í hús kl 16:30 í dag. Þannig er það bara, og verður að vera þannig.

ÁFRAM BRYNHILDUR!

2010-04-14T17:05:00.002Z

Það styttist í alvöru lífsins. Ég hef verið eins og lítið fiðrildi undanfarna daga, flögra um og veit ekki hvar ég á að lenda. Einbeitingin vill fljúga eitthvert annað, í stað þess að læra námsefnið fer hugurinn að velta fyrir sér hvað gæti mögulega komið á prófinu, spurning sem svar mun ekki fást við fyrr en 19.apríl. Hvorki fyrr né síðar. Maginn tekur líka stundum kúvendingu eins og hann sé fullur af fiðrildum.

Það gleður mig að ganga út og finna vorlykt í lofti, eitthvað annað sem tekur á móti manni en stinningskuldi. Það gleður mig að hugsa til sumarsins, þar sem skyldur og ábyrgð minnka en frelsi og kæruleysi taka völdin. Það gleður mig að hlusta á skemmtileg lög, lög sem minna mann á liðinn tíma.

Kominn tími á matarhlé, af því ég er náttúrlega ekki búin að taka neitt annað hlé í dag ehh.

2010-04-11T16:04:00.001Z

Lestur. Apríkósur. 2.sæti 2.deild. Frændakrútt. Vicky, Cristina, Brynhildur. Skot. Háskólatorg. Pabbapartí. Sammála vinkonur um óframbærilega karlmenn Íslands. Vandræðaleg. Hamingja, en samt smá melankólía. Dirrindí. Sigur Rós. "Burtu út á haf þar sem sjórinn flæðir og salt ísinn bræðir". Obiter dictum. Facebook-léttir. Góðar hugmyndir. Rannsóknarskýrsla! Sumarspenningur. Narsismi. Þýskuást. Blómstrandi nóvemberkaktus. Bryna. Lífið.

2010-04-08T10:43:00.004Z

Þar sem Facebookinu mínu er lokað tímabundið ætla ég að skrifa alla statusa sem ég myndi vilja setja þar inn, hér. (semsagt alla sem mér gæti mögulega dottið í hug að skrifa, af því að þetta er blogg og þar má skrifa meira)

Brynhildur Bolladóttir:
- flytur búslóð sína í HÍ á hverjum degi, miðað við magn af pinklum.
- urrg hvað mig langar á facebook!
- væri sko alveg til í einn góðan kaffibolla, helst drukkinn með góðum vinum.
- vantar sárlega heyrnartól, til að hlusta á nokkur mannbætandi lög
- dottar af og til með nefið oní bókunum
- og rómantíski göngutúrinn um Vesturbæinn ásamt Jakobi Valgeiri, Fiskiðjunni Ver og fleiri góðum útgerðarfyrirtækjum.

Svona líður dagurinn minn, enginn til að tala við nema tölvan og lífið snýst að miklu leyti um kaffi og matarpásur.

2010-04-03T20:06:00.003Z

Mikið hlakka ég til að vakna í fyrramálið og gæða mér á páskaeggjunum sem ég á. Ég ætla jafnvel að stilla klukku og vakna nógu snemma til að horfa á smá barnaefni - það væri gaman ef Dagbókin hans Dúa, Kata og Orgill og fleiri góðir myndu mæta á skjáinn.
Skemmtilegast væri ef Atli bróðir minn myndi vakna með mér, en það verður sennilegast bara bernsku minning héðan af.

Það sem af er "páskafríi" hefur verið ágætt, ég hef mestmegnis lært og horft á sjónvarpið. Fór út að skokka áðan kl 20:30 í björtu, það var mjög svo ánægjulegt og upplífgandi.

Vá - ég þarf virkilega að finna skáldaandann. Les Jón Kalman fyrir svefninn og vona að hann auðgi mig eitthvað. Sem minnir mig á; í sumar ætla ég að lesa margar, margar bækur og verða rosalega klár. Gott plan.

2010-03-31T14:18:00.002Z

Það er svo mikil páskafrís stemming í andrúmsloftinu í Háskóla Íslands í dag að ég gæti grenjað. Ég gæti líka grenjað því allir eru að fara á Aldrei fór ég suður nema ég. Ég get þó huggað mig við það að ég skellti mér smá út á lífið í gærkvöldi og líðst fyrir það í dag, á sál og líkama. Ég hef verið einbeittari við lestur, það má með sönnu segja. Mikið hló ég samt mikið í gær. Mið-Ísland Bergur var svo fyndinn að ég hló óstjórnlega - og með mér fylgdu allir aðrir gestir Hemma&Valda, ég sló grínarann alveg útaf laginu.

Trúiði því að sumarið sé að koma aftur? Það er nú meiri lúxusinn!

2010-03-23T15:28:00.003Z

Ég þarfnast:
9 tíma svefns á hverri nóttu
tómarúms til að horfa á bíómynd(ir)
tómarúms til að lesa bækur
sólbrúnku
nýrrar flíkar í fataskápinn minn
ferðalags og sveitasælu
réttlætis fyrir heiminn
að gráta smá akkúrat núna, ég er buguð í tíma (þreytt, illt í baki og maga, vansæl)

2010-03-21T02:05:00.002Z

Það er ótrúlega gaman og gamaldags að vera stödd í miðju afmæli þegar boð um að eldgos hafi hafist berst, kveikt er á útvarpinu og gestir safnast saman til að hlusta á viðtækið.

2010-03-17T12:21:00.002Z

Ljóð dagsins:

Kvef í mitt nef,
ég bara sef,
hor ég hef,
lærdóm tef,

Menn um mig vef,
þeim ekkert gef,
borga sjö lef,
en fæ engan ref.

2010-03-13T13:47:00.003Z

Ég er búin að fá mikil og sterk viðbrögð við fyrra bloggi mínu, það er augljóst að velflestir þekkja til geðsjúkdóma og kannast við þau vandamál sem fylgja því að pukrast með þetta í fárra manna hópi og mega ekki tala um það.

Hvernig væri að við tækjum okkur saman og breyttum þessu til betri vegar?

Það hefur eflaust komið einhverjum á óvart að ég, þessi glaðværa stelpa sem lít út fyrir að vera ekkert nema sjálfstraustið og gleðin, hafi verið þunglynd. (takið eftir hógværðinni í lýsingunni á sjálfri mér). En ótrúlegt en satt þá eru það oft þeir sem maður gæti síst átt von á sem glíma við erfið vandamál. Í dag er ég, eins og lesa má, í alvöru glaðvær, full sjálfstrausts og gleði og fullviss um getu mína í lífinu.
Það hefur verið mjög gaman að ræða þessi mál við fólkið í kringum mig og þakkað mér fyrir að vera ég sjálf. Mér finnst það í raun skrítið, af hverju eru ekki allir þeir sjálfir, alltaf? Ég kann ekki að vera neitt annað en ég, ég kann ekki á látalæti.

Að öðru.

Orator - Mágus dagurinn var í gær og keppti ég fyrir hönd minnar deildar í handbolta kvenna, sem við UNNUM (en mér skilst að slíkt hafi ekki gerst í lengri tíma).
Ég fór svo edrú á ræðukeppnina og jiiminngóður hvað ég ætla að gera það oftar, þvílíkur hafsjór af upplýsingum og trúnóum sem ég fékk þarna! Fólkið sem ræddi við mig þarf þó ekkert að skamamst sín, ég veit sko alveg hvernig það er að vera í glasi og vilja bara segja allt sem maður hefur hugsað og velt fyrir sér um manneskjuna (þ.e.a.s. ef það er á góðu nótunum).

Ég sættist við vin minn frá árshátíðinni sem ég reifst við um jafnrétti kynjanna og við erum á núll-punkti. Það finnst mér afskaplega gott.

Í dag er ég búin að kíkja aðeins í lögfræðibækurnar, kaupa mér nammi og er að fara að keppa við Stjörnuna. Ætla svo að hitta ótrúlega margt fólk í kvöld, enda vinsæl með eindæmum og boðið í heil fjögur partí. Gleði gleði! (Sennilegast) síðasta djamm fyrir komandi próflestur og ég ætla að njóta þess vel.
Í vikunni hef ég hitt MH vinkonur mínar nokkuð mikið og það veitir mér svo mikla hamingju að brosið fer ekki af andlitinu. Ég elska þær.

Kv. Óhógværa týpan

2010-03-11T00:21:00.002Z

Í kvöld horfði ég á mynd á RÚV sem heitir “Með þér og án þín” eða With And Without You. Myndin er heimildarmynd um fjölskyldu sem fór í árs heimsreisu og nokkrum mánuðum eftir hana fyrirfór faðirinn sér. Hann hafði glímt við þunglyndi, en það fór leynt, hann tjáði sig ekki mikið um það, það sást ekki á honum í myndböndunum frá ferðalaginu en það kom fram að hann hefði verið hjá sálfræðingi sem hafði þó ekki hugmynd um hversu langt hann var leiddur. Samuel (eins og hann hét) var þó leiður á hversdagslífinu og stressinu og hlakkaði til að komast úr samfélaginu og gildunum sem hann þekkti.
Hjónin ætluðu að gera heimildarmynd um ferðina en eftir að hann dó breytti konan konseptinu og velti upp spurningunni hvers vegna hann tók líf sitt.
Hún ræddi við allskonar sérfræðinga í hinu og þessu og ég vildivildivildi að allir sæu þessa mynd. Hún er frekar hrá en það sem kemur fram hittir naglann svo beint á höfuðið og lýsir fullkomlega því sem ég hef verið að hugsa um á allra síðustu dögum.

Karlar glíma oftast við þunglyndi á annan hátt en konur, þeir eru ekki jafn opnir og halda í „karlmennskuna”, gráta ekki (strax) og reyna að burðast með vandamálin sjálfir. Það birtist mjög augljóslega í viðtölum sem mamman tók við börnin sín, strákurinn brást allt öðruvísi við en systurnar tvær. Hann hafði unnið minna úr tilfinningunum sem þarf að vinna úr við andlát föður manns, hvað þá sjálfsvíg. Reyndar var hann aðeins yngri en þær báðar en ekki nema einu eða tveimur árum yngri en yngri systirin.

Það er svo mikið tabú í samfélaginu að glíma við geðsjúkdóma. Allir mega vera með krabbamein og fá alla þá hjálp og samúð sem þeir eiga skilið, en ef boðin frá heilanum virka ekki sem skildi og serótóníið skilar sér ekki er það eitthvað sem alls ekki er hægt að ræða um opinberlega og mjög mörgum finnst algjörlega ótækt að taka geðlyf. Þeim líður eins og aumingjum. En eru þeir aumingjar? Nei.

Ólafur F. Magnússon opinberaði t.d. sína eigin fordóma gagnvart geðsjúkdómum þegar hann hafði verið í leyfi frá borgarstjórn vegna andlegra veikinda og var spurður hvort hann gæti starfað sem borgarstjóri, verandi veikur. Ólafur tók þessu óstinnt upp og fannst verið að ráðast á sig. Hefði þessi spurning ekki verið eðlileg ef hann hefði verið í veikindaleyfi vegna krabbameins, fótbrots, magasárs – hvers sem er?

Ég veit sjálf hvað jafnvel minnsti mögulegi skammtur af þunglyndislyfjum geta gert manni gott. Ég hef alderi verið jafn glöð og hamingjusöm í jafn langan tíma og núna. Geðlyfjum að þakka. Ég skammast mín ekki fyrir það, en það gæti vel verið að þú lesandi góður færir örlítið hjá þér þegar þú lest þetta, fyrir mína hönd. Af hverju má ég ekki tala um það að mér hafi liðið illa? Hvers vegna á ég að halda því fyrir sjálfa mig og pukrast með þetta? Jú, helvítis samfélagið.
Ég skammast mín ekki fyrir það hver ég er og mun aldrei gera en það sem mér fannst svo frábært við myndina var að þau sögðu nákvæmlega það sem ég hef verið að átta mig á síðastliðin ár. Það var ekki pabbi barnanna sem fyrirfór sér, þetta var ekki hann, þetta var sjúkdómurinn. Ég er eins og ég er, en þegar ég var sem leiðust þá var það ekki ég.
Ég eins og ég er í dag er ég. Þið ættuð bara að vita hversu stórkostleg tilfinning það er að vera maður sjálfur, laus við sorg og leiði sem virtist aldrei ætla að yfirgefa mann, og líta lífið bjartari augum sem aldrei fyrr.

2010-03-10T18:06:00.003Z

Hvernig á stelpa eins og ég að djamma jafn lítið og þarf til þegar próf í almennri lögfræði er á næstunni?
Hvernig á stelpa eins og ég að vita að Hámu bollar eru minni en FS bollar og að lúxuskaffið leki úr Hámu bollunum?
Hvernig á stelpa eins og ég að halda einbeitingunni allan daginn við lestur þegar alls konar hlutir sækja að úr öllum áttu, eins og t.d. strákar?
Hvernig á stelpa eins og ég að finna vorlyktina í lofti en vita til þess að ég þurfi að húka inni til maímiðju?
Hvernig á stelpa eins og ég að finna sinn stað í veröldinni?
Hvernig á stelpa eins og ég að hætta þessari sjálfsvorkun?

2010-03-03T22:16:00.003Z

Inni:
Sumarhugsanir
Handboltaæfingar
Hafsteinn Þór Hauksson (<3)
Laganemadjamm laugardagsins
The Rebound
Vinir
Pride & Predjudice
Almenn lögfræði
Sætir leikarar (samt ekki, ég verð svo leið að geta ekki nælt í þá)

Úti:
Slabb
Pirrað fólk
Heimsreisur

Má bæta einhverju við?

2010-02-20T23:56:00.003Z

Árshátíð Orators var á þriðjudaginn. Hún var skemmtileg en plebbaleg. Ég var sæt sem er fyrir mestu. Goggunarröðin var á hreinu og ég fékk að borða um kl 21:30. Dansaði við Bloodgroup og trylltist yfir Lilju söngkonu. Tók besta trúnó sem ég hef tekið við kæran vin minn Birki Blæ og byrjaði ljúft samtal við karlkyns laganema á 1.ári sem endaði í rifrildi um jafnrétti kynjanna og ég hágrét. Hitti vini sem þerruðu tár og læknuðu hjartasár.

Ég er búin að vera mjög hamingjusöm undanfarið. Mjög glöð, mjög hress, mjög ánægð með lífið og tilveruna. Ég veit ekki hvað það er sérstaklega, ég er að gera áhugaverða hluti en fyrst og fremst kannski umkringd svo skemmtilegu fólki. Vinátta mín við marga aðila hefur styrkst mikið undanfarið.
Ég er mjög upptekin við læróm og hitti þ.a.l. laganema-vini oft í hádegishléum. Það er gaman og ótrúlegt en satt er ein aðalástæða þess að ég vil halda áfram í laganámi fólkið sem ég hef kynnst. Ég er í frábæru sambandi við MH vinkonur mínar, þrátt fyrir tímaleysi og ég elska hvað þær eru (sumar) að hözzla mikið. Ég kynntist Röskvufólki betur í kosningabaráttunni og vinátta mín og margra þar blómstra (eins og t.d. Borgarnesdrengjanna. Ég elska þá). Það er gaman á æfingum, ég var í byrjunarliði í dag sem var gaman og stelpurnar eru skemmtilegar.

Eins og þið lesið er lífið gott, ég er líka búin að vera að detta í sleik við og við og alls konar skemmtilegheit! Djammið er samt líka búið að taka sinn toll og þessi helgi er afeitrunarhelgi, ég get ekki meira. Í bili.

Ég er að púlla að tala aðeins opinskárra á blogginu en oft. Egóið mitt er í botni og ég er ánægð með sjálfa mig og fólkið í kringum mig. Það er gott að vera 21 árs. 2010 byrjar ótrúlega vel, vonum framar. Vonandi verður það bara enn betra!

2010-02-19T09:51:00.004Z

Búmm. Ég er alveg helluð á því, Haloscan, mitt trygga kómentakerfi er að hætta og ég er alveg í öngum mínum. Búin að breyta um útlit (mjög svo aggressívt, sé til hversu lengi ég nenni að skoða GRÆNT) og bíð eftir að blogger-kommentakerfið virki. (en það er farið að virka núna, jéss!)

2010-02-14T13:31:00.002Z

Jæja.
Ég tók semsagt þátt í Djúpu lauginni á föstudagskvöldið. Ég boðaði múg og margmenni á English Pub þar sem við fylgdumst með mér vinna keppnina og fór þ.a.l. á deit í gær, laugardag.
Það var ofboðslega gaman að vera með öllum vinum mínum að horfa á þetta, gott fyrir athyglissýkina.
Ég flutti einnig minni karla á þorrablóti Víkings á föstudagskvöldið, það var gaman. Kvöldið endaði á dramatískan hátt með hnefahöggi og látum.

Laugardagsdeitið hófst með skylmingum. Það var mjög gaman, erfiðara en ég bjóst við og ég var betri en ég bjóst við. Við Einar, kæró (heheheheh), vorum alls ekkert vandræðaleg sem var gott.
Fórum svo í Mecca spa sem var nææs og út að borða á Thorvaldsen sem var LÚXUS. Aðeins of góður matur, mig langar í nautalundina aftur. Núna.
Áfengið flæddi um og ég varð tjah, svolítið full og svaf úr mér í góðu rúmi Rakelar.

Lífið er gott. (þetta er fyndin bloggfærsla)

2010-02-12T10:37:00.001Z

Ég verð í Djúpu lauginni í kvöld. Fyndasta grín ársins.

2010-02-09T15:33:00.002Z

Létt þriðjudagsskap, appelsínugulu básarnir yfirgefnir í smá stund og lestur uppi í rúmi, í fallegu herbergi tekur við.

Það bíður mín eitthvað á pósthúsinu, ég er spennt.

2010-02-05T16:21:00.003Z

4 4 1. Þessar tölur eru ekki einhverskonar leikkerfi í óþekktri íþrótt heldur niðurstaða kosninga til Stúdentaráðs. Það er ágætt, vona ég.

Í gær toguðust á blendnar tilfinningar, ég (og fleiri) vissum ekki alveg hvort við ættum að vera glöð eða leið. Nú þegar ég hugsa til baka þá man ég þannig séð ekkert rosalega mikið eftir Batteríinu, ekki sökum ölvunar þar sem hún var ekki mikil heldur sennilega frekar vegna einhverskonar tilfinninga rússíbana.
Eftirpartí á Skólavörðustíg var ágætt, hápunktur þegar Liztomania var sett á fóninn og ég grét nánast af gleði. Því litla sem eftir lifði nóttu var eytt á Eggertsgötu eins og sönnum stúdentum sæmir.
Ég skrópaði í stjórnskipunarrétti, fyrsta skrópið í háskóla orðið að veruleika. En Steinlaug glósaði mjög vel fyrir mig svo að ég vona að það verði í lagi.

Nú tekur alvara lífsins aftur við og er það vel, vonandi verður alvaran létt og leikandi.

Bætt við síðar um kvöld:
Ég er svo glöð í hjartanu. Það var ákveðnu tímabili í lífinu að ljúka í gær og ég er búin að kynnast svo góðu fólki og á svo góða vini. Vini sem ég kann að meta og þeir kunna að meta mig. Vini sem ætla í slag við gaura sem segja við mig "ertu ekki með túttur og boddí" (hver segir það?) og ég beini allri reiði heimsins að þeim svo vinirnir halda að þeir hafi verið að kalla mig öllum illum nöfnum.

Niðurstaða: ég er rosalega hamingjusöm á þessu föstudagskvöldi með Phenoix á fóninum og Síðustu daga Sókratesar í hendi. Lífið er ljúft, lífið er gott.

2010-02-04T18:04:00.001Z

Kjörstöðum (Uglunni) hefur verið lokað. Ég er spennt og kvíðin. Ég vona að þetta kvöld verði frábært, úrslit koma í ljós eftir u.þ.b. 6 klukkutíma.

2010-01-31T22:45:00.002Z

Það er ógeðslega mikið að gera hjá mér.
Ég reyni að læra eins og ég get, það er erfitt að halda einbeitingu í lestri.

Sverrir bróðir varð þrítugur á laugardaginn, Dóra er 21 árs í dag. Gamangaman!
Vampíruafmælið hennar Dóru var skemmtilegt, svarta glossið sem ég fékk í jólagjöf kom að góðum notum.
Svitaballið var á föstudaginn, það var sveitt. Ég eyddi því nánast öllu í að reyna að sannfæra Vökuliða sem slæddist þangað inn. Fór snemma heim vegna þreytu og var ánægð með það þegar ég vaknaði á laugardagsmorgni.

Röskva á hug minn (nánast) allan þessa daganna og ég verð að viðurkenna að það verður fínt þegar kosningar eru búnar og ég get einbeitt mér 100% að náminu. Skemmtilegast við kosningabaráttuna finnst mér að það er svo mikið af duglegu fólki, svo mikið af fólki sem leggur allt í heiminum á sig til að ná árangri. Oftast líður mér eins og enginn nenni að leggja neitt á sig og hrúgi verkefnum á mig því enginn annar nennir að taka þau að sér. Svoleiðis er það ekki á Röskvubænum og ég gleðst innilega yfir því.

Ugh, hvenær kemur sumarið?

2010-01-24T18:28:00.002Z

Það er ein dama sem hefur böggað mig á djamminu s.l. tvær helgar. Ef ég hitti hana næstu helgi veit ég ekki hvað ég geri, ég kýli hana örugglega. Sjitt hvað hún fer í taugarnar á mér. (ég skal segja ykkur hvers vegna í eigin persónu, maður á ekki að tala illa um fólk á netinu (en þess má þó geta að ég þekki hana ekki neitt, veit varla hvað hún heitir en hún virðist vita alls konar um mig))

Ég þurfti bara að koma þessu frá mér.

Mean Girls er nýja uppáhaldsmyndin mín, það er svo fallegur boðskapur í henni! (fór samt í taugarnar á mér að aðalpersónan hafði búið í "Afríku" Afríka er heimsálfa, hvar í Afríku bjó hún?! Kv. ég hef komið til Malaví og það var snilld)

2010-01-19T23:12:00.002Z

Ég er detta í gírinn aftur, það verður fimmti gír þangað til í maí.

Ég er að setja mér raunhæf markmið, ég veit ekki hvort það sé sniðugt að opinbera þau en það er ólíkt mér að halda einhverju fyrir sjálfa mig og svo er líka gott að fá aðhald.

Lesa a.m.k. 8-17 alla daga (og mæta í tíma)
Skokka 2x aukalega í viku (gerir gott fyrir sjálfstraustið og andlegt ástand)
Djamm max tvisvar í mánuði (þetta verður erfiðast)
Taka frá t.d. þriðjudagskvöld í að gera eitthvað skemmtilegt og hitta vini.

Talandi um vini þá vona ég að þeir sýni mér enn meiri þolinmæði en á síðustu önn því ég þarf að leggja mig alla fram næstu mánuði og mun það verða á kostnað þeirra.

Ef ykkur dettur fleiri/betri markmið í hug þá megið þið láta mig vita.

2010-01-17T19:07:00.002Z

Ég er að endurmeta lífið. Ætla að taka mér smá persónulegt frí á morgun og hugsa hvernig ég sé framtíðina, hvað ég vil og hvernig ég ætla að gera það.

Hélt afmæli mitt í gærkvöldi með þemanu grænt og glimmer. Það var ótrúlega gaman, fab veitingar og gott fólk. Ég skemmti mér mjög svo vel!

Á föstudaginn fór ég líka á Listakynningu Röskvu sem var frábær, mér líst vel á þennan lista og vel á baráttuna framundan. Ég er ekki á lista, það bíður betri tíma þegar ég er á betra róli í lífi og námi.

Það besta við fall er að átta sig á hversu gott andlegt ástand er, hversu langan veg ég er komin og fagna ég því. Að sjá það jákvæða í lífinu er það sem ég lifi eftir og ætla að lifa eftir. Það og "hreinskilni er lykillinn að hamingjunni" er mín lífsstefna og lífsspeki. Húrra fyrir mér!

2010-01-15T14:09:00.003Z

Akkúrat núna sit ég inni í lesstofu á Háskólatorgi og bíð eftir að einkunnin mín úr almennri lögfræði birtist inni á Uglunni. Ég væri ekki hér nema vegna prófsýningar í Evrópurétti sem hefst kl 16, á sama tíma og einkunnin á að koma inn. Húrra fyrir lagadeild!

Ég lofa engu um andlegan stöðugleika minn í kvöld eða um helgina. Ég býst við falli en jafnvel þótt maður búist við allskonar hlutum þá kemur alltaf smá (mikið í mínu tilfelli) sjokk. Leiðinlegt þar sem það eru allskonar skemmtilegir hlutir framundan um helgina, listakynning Röskvu og afmælisboð mitt. Alkóhól verður eiginlega að vera í lágmarki, svona fyrir ykkur.
(er ekki gaman hversu vel ég geri mér grein fyrir kostum mínum og göllum? Og andlegu ástandi?)

Einbeiting er í sögulegu lágmarki og ég er farin í bubbles til að reyna að dreifa huganum.

2010-01-12T13:50:00.002Z

Já það eru komin 21 ár síðan Brynhildur fæddist í Bandaríkjunum. Lítill hnoðri sem át rúsínur (nokkru síðar) og grét sjaldan. (Svo lýsir Jón Bernódusson stórvinur föður míns mér a.m.k.).

2010-01-11T14:51:00.004Z

Það gladdi mig mikið að koma heim núna rétt í þessu og sjá yndislega appelsínugult umslag merkt mér bíða mín. Inni í því leyndist jólagjöf (? er þá afmælisgjöf á leiðinni??) frá Gyðu Lóu. Hún var greinilega í dóna-fíling þegar hún valdi þessa gjöf og kort en fyndast finnst mér að einhver tollvörður opnaði umslagið vegna tollaeftirlits og hefur séð eitt lítið sætt typpi, "Grow your own willy" sem stækkar þegar maður setur það í vatn ásamt korti sem á stendur "Personally, I couldn´t date anybody who wasn´t into saving the planet. Unless, of course, they had a really big cock"
Þetta fékk dömuna til að hugsa til mín, ég veit ekki hvaðan hún hefur þessar dóna-hugmyndir um mig!

(hér sést hvernig spegilmyndin fer með texta...)