Dvöl mín í München er núna u.þ.b. hálfnuð. Á þessum tíma hef ég margoft verið spurð til vegar, sem hefur glatt mig mjög mikið. Ég var m.a.s. spurð hvar einhver gata væri fyrsta kvöldið mitt í borginni. Það er gott að ég lít út fyrir að vera innfædd og þýsk, en ekki túristaleg eins og margir sem eru í skólanum með mér.
Krakkar - maður þarf ekki alltaf að vera með rauðan, gráan og svartan bakpoka allsstaðar, og regnhlíf við hönd. Það er stundum hægt að vera smáá kúl. Ég hefði einhvernvegin haldið að allir reyndu að vera sem minnst túristalegir, ég verð hálf skömmustuleg ef ég tek upp kort. En kannski eru ekki allir alltaf að reyna að vera töff eins og undirrituð.

Fyrra þýskunámskeiðinu mínu lauk í gær svo að nú er frí hjá mér fram á þriðjudag. Það er ágætt að fá að anda smá, mér finnst þetta námskeið ekkert svo skemmtilegt ...

Eitt hefur komið mér á óvart hér og það er varðandi snjallsíma og internet. Mjög margir eru með fína síma sem þarfnast internets til margra nota. En frítt internet þekkist varla. Ég hef eiginlega hvergi séð auglýst wifi á kaffihúsum eða bara einhverja heita reiti í almenningsgörðum eða einhversstaðar. Það tengist kannski eitthvað staðalímynd níska Þjóðverjans, einhver þarf jú að borga fyrir slíkan internetaðgang og hver á eiginlega að borga það?

Ég var að flytja af kaþólsku heimavistinni í aðeins frjálslegra húsnæði. Það er reyndar töluvert verr staðsett, en hér er engin nunna og hér eru líka strákar. Það er ágætt. Eins hræðilega erfitt og það var að flytja allt mitt hafurtask hingað, þó með góðri aðstoð frá góðum vinum, þá er ég nokkuð ánægð með þetta. Þetta gefur mér tækifæri á einhverskonar nýju upphafi þar sem ég get bætt það sem ég var ekki ánægð með síðustu vikurnar.

Ég fór alveg óvart á rosalegt djamm á mánudaginn með þýskum vinum mínum. Það var mjög gaman og magnað hvað klúbburinn sem við fórum á var troðinn af fólki. Og ég ætla aldrei að drekka Jägermeister aftur. Án gríns. Jesús góður.

Ein fyrsta „nú væri ég svolítið til í að vera heima“ tilfinningin mín var þegar ég var nett þunn og langaði ekkert frekar en að eiga annaðhvort mjög svo þunnan dag með vinkonum að horfa á sjónvarpið og borða einhverja snilld, eða eiga sunnudagsfund á Laundromat. Það á að rigna á morgun og ég er að íhuga að eiga einhvern svona dag með sjálfri mér, sama hvort ég verði þunn eða ekki.
Í fyrsta sinn finn ég fyrir því að vera ekki með geisladrif á tölvunni minni, ég væri mjög til í að leigja mér þýskar myndir hjá Goethe Institut og horfa á einhver kvöldin. Hér kemst ég hinsvegar ekki í tæri við DVD spilara, og tölvan skartar heldur ekki slíku.

Ég held að nú sé mál að næra sig, áður en ég dey úr vannæringu.
Í kvöld ætla ég að grilla pulsur og drekka bjór. Þýskt og gott.