Fyrirfram hefði ég aldrei trúað því hvað það að fá einkunn fyrir BA ritgerð, og vita þar með grunnnáminu er lokið og gráða sem enginn getur af mér tekið er orðin að veruleika, væri ÓTRÚLEGA FÁRÁNLEGA GÓÐ TILFINNING. Ég var eins og bavíani ég brosti svo mikið á föstudaginn
Það var líka alveg óskaplega gott að vera 100% viss um að skiptinámið gæti orðið að veruleika, það var alltaf smáogguponsu möguleiki á að þessi ritgerð hefði bara verið svo mikið sull að ég hefði ekki staðist kröfur og gæti þar með ekki útskrifast í október. Ónei, sú varð ekki niðurstaðan. Ég stóðst prófraunina með brag og opna hjarta mitt því fyrir Münster.
Lífið er mjög mikið djamm með þýskum vinum mínum sem eru snillar. Síðasta vika í lífi mínu snerist í raun um bjórdrykkju og þýsku. Betra getur það varla orðið. Ég er mjög svo þakklát fyrir að þekkja skemmtilegt fólk hérna sem tekur mig með í allt sem þau gera, sýna mér þolinmæði í að útskýra þegar ég skil ekki og auka þýskukunnáttu mína um mjög mörg prósentustig, þegar það eina sem kemur til greina er að hlusta vel og taka eftir, og svara á þeirra ástkæra ylhýra.
Áðan fór ég í einhverskonar sundlaugarparadís í Erding, þaðan sem Weißbierinn kemur. Það var gaman en mér fannst það ekkert mikið betra en Vestubæjarlaugin. Nema það voru reyndar svona 7x fleiri rennibrautir, ég er bara eitthvað kannski smá hrædd við þær. Á leiðinni þangað áttaði ég mig á því að ég var að stíga upp í bíl í fyrsta sinn í fimm vikur. Eða, reyndar fór ég í leigubíl einu sinni eða tvisvar en það er einhvernveginn öðruvísi. Mér leið vandræðalega vel í þessum fjölskyldu Opel á leiðinni í sund, eins og væri ég fimm ára.
Lífið gengur einhvernveginn svo auðveldlega fyrir sig og allt í ákveðnum skorðum. Ég á reyndar eiginlega ekkert að borða núna, af því að búðir í Þýskalandi eru lokaðar á sunnudögum og ég einhvernveginn var ekkert að hugsa um það í gær. Allt varðandi matarmál eru þó minna mál í lífi mínu en ég átti von á, enda hafði ég mestar áhyggjur af því af öllu. Það er mjög svo ánægjulegt.
Raunar er allt einhvernveginn minna mál en ég hélt og allt gengur auðveldar fyrir sig. Ég nýt frelsisins sem ég hef, ég hef afar fáum skyldum að gegna og gagnvart afar fáum. Ég geri það sem ég vil, þegar ég vil og það er ómetanlegt þegar maður er ungur og sjálfselskur.
Það var líka alveg óskaplega gott að vera 100% viss um að skiptinámið gæti orðið að veruleika, það var alltaf smáogguponsu möguleiki á að þessi ritgerð hefði bara verið svo mikið sull að ég hefði ekki staðist kröfur og gæti þar með ekki útskrifast í október. Ónei, sú varð ekki niðurstaðan. Ég stóðst prófraunina með brag og opna hjarta mitt því fyrir Münster.
Lífið er mjög mikið djamm með þýskum vinum mínum sem eru snillar. Síðasta vika í lífi mínu snerist í raun um bjórdrykkju og þýsku. Betra getur það varla orðið. Ég er mjög svo þakklát fyrir að þekkja skemmtilegt fólk hérna sem tekur mig með í allt sem þau gera, sýna mér þolinmæði í að útskýra þegar ég skil ekki og auka þýskukunnáttu mína um mjög mörg prósentustig, þegar það eina sem kemur til greina er að hlusta vel og taka eftir, og svara á þeirra ástkæra ylhýra.
Áðan fór ég í einhverskonar sundlaugarparadís í Erding, þaðan sem Weißbierinn kemur. Það var gaman en mér fannst það ekkert mikið betra en Vestubæjarlaugin. Nema það voru reyndar svona 7x fleiri rennibrautir, ég er bara eitthvað kannski smá hrædd við þær. Á leiðinni þangað áttaði ég mig á því að ég var að stíga upp í bíl í fyrsta sinn í fimm vikur. Eða, reyndar fór ég í leigubíl einu sinni eða tvisvar en það er einhvernveginn öðruvísi. Mér leið vandræðalega vel í þessum fjölskyldu Opel á leiðinni í sund, eins og væri ég fimm ára.
Lífið gengur einhvernveginn svo auðveldlega fyrir sig og allt í ákveðnum skorðum. Ég á reyndar eiginlega ekkert að borða núna, af því að búðir í Þýskalandi eru lokaðar á sunnudögum og ég einhvernveginn var ekkert að hugsa um það í gær. Allt varðandi matarmál eru þó minna mál í lífi mínu en ég átti von á, enda hafði ég mestar áhyggjur af því af öllu. Það er mjög svo ánægjulegt.
Raunar er allt einhvernveginn minna mál en ég hélt og allt gengur auðveldar fyrir sig. Ég nýt frelsisins sem ég hef, ég hef afar fáum skyldum að gegna og gagnvart afar fáum. Ég geri það sem ég vil, þegar ég vil og það er ómetanlegt þegar maður er ungur og sjálfselskur.
|